24 
eene vierde, insgelijks afgebrokene rij grootere schubben op. De dwarse banden, welke het gemeen- 
schappelijke harnas van den hals en den rug uitmaken, beloopen een getal van 21 , terwijl men ongeveer 
39 zulke banden op den staart telt, welke echter hier, zoo als altijd bij de krokodillen, de gedaante 
van ringen aannemen. De ineensmelting der kammen op den staart, heeft bij de twintigste rij plaats, 
en ten opzigte van dit getal en ook van dat der voornoemde banden, stemt Cr. Schlegelii volmaakt met 
den Ganges-gaviaal overeen. De gedaante en het getal der schilden, welke het ondergedeelte van het 
ligchaam dezer dieren bekleeden, wijken daarentegen bij onze nieuwe soort zeer af. In het algemeen 
genomen, zijn deze schilden bij dezelve zóóveel grooter, dan bij den Ganges-gaviaal, dat haar getal 
omstreeks de helft minder is dan bij dezen laatsten: want met naauwkeurigheid laat zich dit getal, 
uithoofde der onregelmatigheid van sommige reeksen, niet bepalen. Behalve dit verschil bestaat er bij 
Cr. Schlegelii nog een ander ten opzigte van de halsschubben, wier laatste rij tusschen de voorpooten 
eene buitengew'one grootte erlangt en , als ware het, eene soort van halsband of kraag vormt, zoo als 
bij de eigenlijke Lacertae wordt waargenomen. De poolen zijn bij Cr. Schlegelii, zoo als wij reeds 
vroeger opgemerkt hebben, een weinig krachtiger, dan bij den Ganges-gaviaal j ook zijn de teenen 
eenigzins langer en met sterkere nagels gewapend j verders zijn de schubben, welke de poolen beklee- 
den, bij onze nieuw'e soort aanmerkelijk grooter en aan de buitenzijde derzelve met kielen voorzien, 
terwijl zij zich bij den Ganges-gaviaal nagenoeg geheel glad vertoonen. Overigens bestaat er geen 
onderscheid tusschen deze beide soorten, ten opzigte der zwemvliezen en der gedaante van de nagels, 
wier getal ook niet van dat der overige krokodillen afwijkt. 
De kleur van Croc. Schlegelii is over het algemeen geelachtig bruin, soms iets lichter of donkerder en 
meer naar het olijfbruine trekkende. De kop, de rug, de zijden van het ligchaam, de staart en de 
ledematen zijn met vele, min of meer digt bij elkander staande en sterker of flaauwer in elkander 
vloeijende, bruin-zwarte dwarsvlekken bedekt. Het duidelijkst van elkander gescheiden, zijn deze 
vlekken aan de zijden van het lijf en aan den staart, waar dezelve 7 tot 8 donkere banden vormen, 
terwijl deze donkere kleur op den rug, vooral bij oude individuen, somtijds zoodanig in elkander smelt, 
dat deze deelen, als ook de bovenkaak en het achterste gedeelte des staarts, zich nagenoeg zwart-bruin 
en bruin-geel gemarmerd vertoonen. Eenige bruin-zwarte vlekken, eindelijk, staan aan de zijden van 
den hals achter de oogen en aan weerskanten van den snuit. Overigens verschilt deze teekening bij 
omtrent ieder individu en waarschijnlijk ook in ieder levensperk van het dier. De keel, het geheele 
benedenlijf, de binnenzijde van de poolen en het onderste gedeelte van de achterhelft des staarts, zijn 
nagenoeg eenkleurig bruinachtig geel, in den jeugdigen leeftijd een weinig helderder, later donkerder. 
Onze nieuwe gaviaal bereikt eene aanzienlijke grootte, zoo als uit eenen, door ons medegebragten 
schedel van een oud individu, blijkt. Deze schedel, omstreeks drie voet lang zijnde, moet dus, daar bij 
onze soort de verhouding dtes kops tot de geheele lengte, bij het oude dier, omstreeks als 1 tot 5 staat (*), 
aan een dier behoord hebben, welks geheele lengte op ongeveer 15 voeten kan geschat worden. Wij 
laten hier de voornaamste afmetingen van dezen schedel volgen: 
(*) Wij hebben hier de geheele lengte des schedels bepaald naar de maat, van de punt des snuits tot aan het 
achtereinde der onderkaak, door ons genomen. 
