35 
geslagenen zijrand van het ruggeschild afloopt. De beide vrije gedeelten van het borstschild zijn onbe- 
wegelijk, en zijne zijranden hebben eene S-vormige gedaante: het voorste vrije gedeelte is aan de punt 
slechts half zoo breed, als aan den wortel, glad afgeknot of zeer weinig ingesneden, en in lengte het voor- 
einde des ruggeschilds omtrent gelijkkomende of een weinig overtreffende j het achterste vrije gedeelte strekt 
zich tot aan het achtereinde des ruggeschilds uit, is aan het einde een weinig breeder, dan het uiteinde van 
het voorste vrije gedeelte des borstschilds, en diep hoekig uitgehooid. De twee middelste schilden van 
het borstschild zijn zeer groot en worden van voren, even als van achteren, door de twee paar schilden 
opgevolgd, welke de vrije gedeelten van het borstschild bekleeden, en welker vorm en grootte zich 
naar die van deze gedeelten rigten. Aan het voorste einde der verbinding van het borstschild met het 
ruggeschild ziet men, behalve een kleiner, langwerpig, onder het derde en vierde randschild liggend 
schildje, nog een grooter schild, hetwelk tusschen het tweede en derde paar borstschilden tot op de 
helft hunner lengte voortloopt en onregelmatig driehoekig van gedaante is. Aan het aehtereinde van 
voornoemde verbinding ziet men twee schildjes, van welke het bovenste zeer klein, driehoekig en met 
de punt somtijds vrij is. 
De kop is naar evenredigheid klein en bijkans even zoo hoog als breed, langs de zijden naar voren 
allengskens smaller toeloopende en met eenen tamelijk korten, afgeronden snuit voorzien. Hij is bedekt 
met een zeshoekig, naar voren smaller wordend kruinschildj met een paar langwerpige voorhoofdsschil- 
denj met een paar breede, korte neussehilden j met een klein achterhoofdsschild, aan de zijden omgeven 
van twee groote, onregelmatig zevenhoekige sehilden en van achteren van een kleiner driehoekig schild; 
en voorts met verscheidene andere kleinere, onregelmatige sehilden, onder welke zich, voornamelijk door 
hunne grootte kenmerken, een aan de zijden van het aehterhoofd en twee tusschen het groote aehterste 
oogdek- en het kruinschild geplaatste sehilden. Al deze schilden eehter zijn zeer onregelmatig van 
gedaante, en ondergaan in dat opzigt, bij de verschillende voorwerpen, menigvuldige wijzigingen. 
De zijden van den snuit worden door twee schilden ingenomen, die zich met de voorhoofds- en neus- 
schilden verbinden. De ruimte tusschen de oogen en het trommelvlies wordt ingenomen door een lang- 
werpig, driehoekig schild, vergezeld van boven door een enkel, van onderen door eene reeks van vier 
schilden. Er is een tamelijk groot, langwerpig, boven het trommelvlies liggend slaapsehild aanwezig. 
De sehilden, welke op de aehterhoofdsschilden volgen, zijn klein, onregelmatig, en nemen weldra meer 
en meer in grootte af, tot dat zij reeds op den nek de gedaante van kleine, gekorrelde schubjes verkrijgen, 
met welke al de overige deelen van den hals bekleed zijn. Onder de keel echter worden deze schubjes 
naar voren toe wederom allengs grooter en hebben, onder de kin, de gedaante van kleine, onregel- 
matige schildjes. Men ziet langs den onderrand der hoornbekleeding van de onderkaak, eene reeks 
van twee tot vijf of zes schildjes, die wederom door andere, kleinere schildjes opgevolgd wordt. De 
snij- of kaauwranden der kaken zijn bijkans regtlijnig en met zeer fijne, tandaehtige inkervingen voorzien. 
De pooten wijken in het algemeen noeh in gedaante, noeh in rigting van die der overige landschild- 
padden af. De voorpooten zijn met vijf, de achterpooten met vier, eenigzins zwaardere nagels voorzien, 
die zeer kraehtig, zeer puntig, meer of min van buiten naar binnen te zamengedrukt zijn, en eene 
lancetvormige gedaante hebben. De schubben, welke de voorpooten bekleeden, zijn op het voorste 
