43 
noch door haren vorm, van die der andere soorten afj de vrije punten van dezelve zijn 0^,019 lang. 
De tanden zijn van middelmatige grootte, sterk zijdelings te zamengedrukt, aan den wortel breed, 
maar naar de punt zeer spits toeloopende, een weinig naar achteren gekromd, en op verschillende 
plaatsen der kaken ongelijk in getal, vermits de onregelmatige ontwikkeling of hernieuwing der tanden 
bij deze dieren niet zeldzaam is. De kop is van middelbare grootte, vrij smal, van alle zijden naar 
voren spits toeloopende en aan de punt afgerond. De eivormige neusgaten staan in eene schuinsche 
rigting, een weinig nader bij de punt van den snuit dan bij de oogen. Deze en de ooropeningen zijn 
als gewoonlijk. De huidplooi, welke van de ooropening langs de zijden van den hals heenloopt, verliest 
zich plotseling op de helft zijner lengte. Eene langere, diepere plooi loopt van de keel langs de onder- 
zijde van den hals tot aan de voorpooten, wier bovengedeelte door haar omvat wordt, nadat zij zich 
alvorens vereenigd heeft met eene groote dwarsplooi, die van onderen, de borst van den hals afscheidt. 
De hals-zelf is, even als bij de overige soorten, vrij lang en dik, en schijnt door de, zich van ter zijde 
verheffende plooijen, even breed als hoog. De romp is, als gewoonlijk, in het midden dikker dan van 
voren en van achteren, meer breed dan hoog, langs de ruglijn flaauw afgerond, en aan den buik breed. 
Digt bij den wortel is de staart dik en bijna rolvormigj maar een weinig verder wordt hij langzamerhand, 
bij afnemende dikte, zijdelings te zamengedrukt, welke gedaante hij tot aan de punt behoudt. Aan 
het einde van het voorste derde gedeelte der lengte van den staart, kan men zijnen vorm het best waar- 
nemen; hij heeft op die plaats de gedaante van eenen spitsen driehoek met afgeronde kanten, is 0“,01 
hoog en van onderen 0"*,007 breed. De voorpooten zijn, gelijk reeds is aangemerkt, veel slanker, dan 
gewoonlijk, en derhalve is ook het boven- en voorarmgedeelte langer en dunner- de vierde teen is de lang- 
ste, de derde slechts weinig, de tweede een derde korter, dan deze; de buitenste teen wederom korter dan 
de tweede, en de binnenste de kortste van allen. De aehterpooten wijken minder van den gewonen 
vorm af, dan de voorpooten; dat wil zeggen: zij zijn minder slank en korter dan deze; maar hunne 
teenen zijn doorgaans langer en even dun. Behalve het aanmerkelijk versehil der lengte, hetwelk door 
de sterke verlenging van de middelste teenen der aehtervoeten veroorzaakt wordt, is de onderlinge 
verhouding dier teenen in het algemeen dezelfde als die der voorvoeten. Echter is de buitenste teen 
van de achtervoeten, die, even als bij vele andere hagedisachtige dieren, aan de overige teenen, in 
zekere mate gelijk een duim, kan tegenovergesteld worden, eenigzins langer, en het verschil tusschen 
den vierden en derden teen, grooter dan aan de voorpooten. De nagels zijn noeh krachtig noch lang, 
sterk zijdelings te zamengedrukt, en meer dan tweemaal zoo hoog, dan breed, van onderen, tot op 
twee derden hunner lengte regt loopende, van boven eene boogvormige lijn besehrijvende, en van voren 
in eene zwakke, doeh sterk naar onderen gekromde punt eindigende; die der achtervoeten zijn een 
weinig grooter, dan die der voorvoeten. 
De verdeeling der schubben wijkt niet van den gewonen regel af. Zij zijn van middelbare grootte; 
die der bovendeelen van den romp zijn alle met sterke kielen voorzien. Langs den rug zijn de schubben 
grooter dan op den hals. Op de poolen zijn zij nog kleiner en nemen eene meer regelmatige, ruitvor- 
mige gedaante aan, terwijl zij op de teenen langwerpig vierkant, en op de bovenzijde der teenen in 
regelmatige dwarsreeksen geplaatst zijn. De schubben van den staart, alle insgelijks sterk gekield, 
zijn zeer smal, langwerpig vierkant en, als gewoonlijk, in gordels of ringen verdeeld. De twee bovenste 
