45 
voorgaande, zoowel door hare kleuren, als door de groote sehubben of schilden, waarmede de hals 
van boven en ook gedeeltelijk de rug bedekt zijn, en door de buitengewoon kleine en onregelmatig ver- 
deelde zijdelingsche staartschilden. Door deze laatste bijzonderheid wijkt zij tevens van al de bekende 
soorten van dit geslacht af. 
Volgens de voorwerpen, welke wij van baar bezitten, bereikt zij eene lengte van omstreeks drie voet, 
zijnde de staart een en een halfmaal zoo lang, als het overige gedeelte des ligcbaams. In het algemeen 
zijn de vormen van dit dier krachtig, maar de kop is, naar evenredigheid, klein, en de staart ongemeen 
sterk zijdelings te zamengedrukt. De tanden zijn niet groot, weinig te zamengedrukt en met hunne 
flaauw afgestompte punten een weinig naar achteren gerigt. De neusgaten hebben de gedaante eener 
schuinsche spleet van tamelijke wijdte, en openen zich digter bij het oog, dan bij het einde van den 
snuit. Het trommelvlies ligt bijna in hetzelfde vlak met de zijden van den kop. De kop is, als ge- 
woonlijk, langwerpig, naar voren smaller toeloopende, en aan de punt afgerond. De voeten en de 
teenen en nagels zijn krachtigj hunne verhouding wijkt intusschen niet van den gewonen regel af. 
De staart is, behalve nabij zijnen w'ortel, waar hij dikker wordt, over de geheele lengte, zeer sterk 
zijdelings te zamengedrukt, van onderen afgerond, maar naar boven, langs den dubbelen scherpen 
rand, smal uitloopende. 
De schildjes van den bovenkop zijn, zoo als gemeenlijk, zeer onregelmatig, echter vrij groot, vooral 
op de kruin en het voorste gedeelte van den snuit. Die der oogleden onderscheiden zich ter naauwer- 
nood van de overigen. Er bestaan evenwel ten opzigte van de grootte der kopschilden veelvuldige 
individuele afwijkingen, en wij bezitten een vooi’werp, bij hetwelk alle kopschilden een derde grooter, 
en dus ook minder talrijk, dan bij het afgebeelde zijn. De schubben boven op den hals en langs de 
zijden zijn groot, eivormig, met eene meer of minder sterke kiel voorzien, maar hier en daar onregel- 
matig verdeeld, zoodat er nog andere kleinere schubben tusschen haar in staan. De verdeeling der 
rugschubben is nog onregelmatiger, aangezien de middelste reeksen zeer groot, de zijdelingsche kleiner 
zijn, en hare grootte in het algemeen om de andere schub afwisselt. Deze schubben hebben eene 
zeer sterke kiel. Gelijksoortige, maar eenigzins kleinere schubben omringen den staart aan den wortel, 
doch versmelten weldra in eenige overlangs loopende reeksen, die zich tusschen de kleine schubben, 
ter zijde van den staart, voortzetten, maar daar insgelijks spoedig verdwijnen. Van boven, langs 
de middellijn van den staart daarentegen, vormen deze grootere schubben eene scherpe, zaagvormig 
verhoogde, dubbele kiel. De schubben of schildjes, welke de onderdeden van den staart bekleeden, 
zijn vrij groot, hebben zeer sterke kielen, en staan in regelmatige d warsrijen of ringen verdeeld. De 
schubben langs de zijden van den staart kenmerken zich door hare buitengewone kleinheid en minder 
regelmatige verdeeling in ringen, die veelvuldig in elkander loopen: zij zijn met eene zwakke, gekor- 
relde kiel voorzien. De buikschilden zijn naar evenredigheid klein en eenigzins langwerpig vierkant. 
De grondkleur der bovendeden is een gedachtig olijfbruin, nu eens lichter, dan weder donkerder, 
en op den kop somtijds in het rood-bruine trekkende. Men ziet aan weerszijde van den bovenhals eene 
breede, bruine streep, die reeds achter het oog begint, en zich met eenen breeden dwarsband ver- 
Reptilia. J2 
