50 
geheel Azië, tot Celebes en Timor verspreid. — Daar de ratelslangen uitsluitend tot de Nieuwe-wereld 
beperkt zijn, en er op de Oost-Indische eilanden geene adders voorkomen, zijn de Trigonocephali de 
eenige eigenlijke vergiftige slangen in laatstgenoemde aardstreek. 
In het, voor weinige jaren, door een’ onzer uitgegeven werk omtrent de slangen (*), zijn dertien 
soorten van dit geslacht vermeld. Sedert dien tijd hebben wij er drie nieuwe leeren kennen: eene, 
nog onbeschrevene, werd door den Heer Darw'in uit Patagonië medegehragtj eene andere, door den 
Heer Lansbergen, Nederlandsch Consul-Generaal te Caracas, in de omstreken van die stad verzameld, 
werd vermeld in Guérin, Magazin de Zoologie (j"); terwijl de derde, Trigonoceph. formosus, af- 
komstig van Sumatra, in deze verhandeling voor het eerst wordt beschreven en afgebeeld. 
Men kan het geslacht Trigonocephalus in verscheidene ondergroepen verdeden, gelijk dit reeds is 
beproefd gew^orden (§). — De soorten van den Indischen Archipel laten zich het natuurlijkst op de vol- 
gende wijze rangschikken : 
I. TRIGONOCEPHALUS RHODOSTOMA. 
Schlegel, Essai II, p. 547, PI. 20, fig. 1, 2 en 3 (afbeeldingen van koppen); Abbildungen neuer 
Amphibiën, Tab. 19 (jong). Tab. 49 (oud; beide naar het leven). Deze soort, eene der grootste, 
fraaiste en gevaarlijkste, w'erd voor omtrent vijf-en-twintig jaren door den Hoogleeraar Reinw'ardt op 
Java ontdekt, en is tot nog toe in geen ander land waargenomen. Zij is gemakkelijk van de andere 
soorten te onderscheiden door hare gladde schubben, van welke de reeks langs het midden van den rug 
een w^einig grooter is, dan de overigen; door haren grooten of dikken hartvormigen kop, die van boven 
met negen volmaakt ontwikkelde schilden is bekleed, en door hare fraaije geel-bruine kleur, die op de 
bovendeden door groote, donker bruine vlekken wordt afgewisseld. Haar ligchaam is dik en krachtig; 
zij wordt ongeveer drie voet lang, van w'dke lengte de staart omstreeks het zevende gedeelte inneemt. 
De buik is met 158 tot 166 geheele schilden, de staart met 52 tot 56 gedeelde schilden bekleed. 
De Sundanezen noemen deze, even als de volgende soort, Orai taneh en Orai lemah: beide woorden 
beteekenen aardslang (J. 
De vier overige soorten van den Indischen Archipel onderscheiden zich dadelijk van de voorgaande 
door de vorming des staarts, welke ineengerold kan worden en dezen dieren dienstbaar is om zich 
aan de takken der heesters, welke zij beklimmen, ten einde hunnen buit te beloeren, vast te klemmen. 
Van deze afdeeling worden in andere streken slechts nog tw'ee soorten gevonden, namelijk Trigonoc. 
bilineatus in Zuid-Amerika en Trigonoc. nigromarginatus op Ceylon. Het verdient opmerking, dat al 
Schlegel, Essai sur la physionomie des Serpens, 1837, II, p. 527 en vervolg. 
(f) 1841, Rept. PI. 1. 
(§) Schlegel ’s Essai, Atlas. Table représentant les affinités naturelles des Serpens. 
(^) Orai, is in het Sundaneesch de algemeene naain voor slang; taneh (Sund.), tdnah («iU Maleisch) beteekent: 
grond, aarde, en deze zelfde beteekenis heeft ook het woord lemah Laag-Javaanschen tongval. 
