OYER DE SLANGEN YAN HET GESLACHT 
ï I A P S, 
WELKE DEN INDISCHEN ARCHIPEL BEWONEN; 
DOOR 
HERM. SCHLEGEL EN SAL. MÜLLER. 
(riaat IX. J 
De slangen, tot het geslacht Elaps en onder de giftige behoorende, onderscheiden zich van de 
overige giftslangen door haren kleinen en smallen kop, die zonder merkbare afscheiding in het ligchaam 
overgaat, hetwelk zeer dun, meestal rolvormig, somtijds, naar evenredigheid, zeer lang is en gewoonlijk 
in eenen korten, stompen staart eindigt, zoodat men van velen zeggen kan, dat zij veel meer naar 
eenen worm, dan naar eene slang gelijken. Door de kleinheid van haren kop en de daarmede in 
verhouding slaande naauwte van haren mond, zijn zij niet in staat, hare giftanden in voorwerpen van 
eenigen omvang te doen doordringen, en het is dan ook alleen daardoor, dat zij, in sommige streken 
der aarde, door velen zonder vrees en meestal ook zonder gevaar, levend in handen genomen en zelfs, 
zoo als hij de inboorlingen van Braziliën geschiedt, uithoofde harer fraaije kleuren, levend als ligchaams- 
tooi, of w'el ook door de vrouwen ter verkoeling op den boezem gedragen kunnen worden. 
Men kent van dit geslacht in het geheel 12 of 13 soorten, allen uit de heete luchtstreken afkomstig, 
en onder verscheidene onderafdeelingen te brengen, zoo als dit reeds elders is opgegeven (*). 
Schlegel, Essai II, p. 439, en in de bij dit werk gevoegde verwantschapstafel der soorten. 
