67 
Deze nieuwe soort, door ons alleen op Nieuw-Guinea waargenomen, waar wij haar, in de maand augustus 
1828, aan de westkust in het distrikt Lobo, op 3° 39* zuiderbreedte, ontdekten, werd, bijna gelijktijdig, 
ook door de Heeren Quoy en Gaimard op de eilanden Rawak en Waigiou verkregen. 
De Elaps Mülleri wijkt van de voorgaande en al de overige soorten van Amerika, Afrika en Azië af 
door zijn kort, eenigzins zijdelings te zamengedrukt ligchaam, hetwelk naar beide einden allengs in 
dikte afneemt; door den dunneren staart en door den afgescheiden, meer platten en langwerpigen kop: 
kenteekenen, door welke deze soort tot den Nieuw-Hollandschen Elaps psammophis en E. coronatus 
nadert j terwijl zij in het algemeen, door haar uiterlijk voorkomen, aan die niet-vergiftige slangen doet 
denken, welke men onder den geslachtsnaam Psammophis vereenigd heeft. 
De drie voorwerpen, in ons bezit, twee van Nieuw-Guinea en een van Rawak afkomstig, hebben 
allen 15 rijen schubben. De geheele lengte van elk dezer voorwerpen bedraagt 0“,455 + 0“,06 ; 
0"',40 + 0“,035 ; 0“,36 -h 0'",045 ; en de schilden zijn 176 + 32j 166+36, en 148 + 24 in getal. 
De kop is langwerpig, in een’ tamelijk korten stompen snuit uitloopende, van boven plat en met 
9 schilden bekleed, van welke die van den snuit klein, het middelschild een langwerpige zeshoek en 
de achterhoofdsschilden groot zijn en eene langwerpige gedaante hebben. Het voorste snuitschild is veel 
breeder dan hoog. Het neusschild is in tweeën gedeeld, zeer langwerpig en van de ronde neusgaten 
doorboord. Tusschen het neusschild en het kleine oog bestaat slechts één schild, hetwelk derhalve 
te gelijk de plaats van het vóór-oogschild en van het teugelschild vervangt. Er zijn slechts een of twee 
achter-oogschilden aanwezig. Van de zeven randschilden der bovenkaak zijn de drie achterste grooter 
dan de voorgaande, en het zesde ligt zoo hoog, dat het tot op de slapen reikt en van onderen den mond- 
rand niet eens raakt. De slaapschilden zijn dubbel zoo groot, als de daarop volgende schubben, en ver- 
gezellen van weerszijden de achterhoofdsschilden tot aan derzelver einde. De randen der onderkaak zijn, 
behalve het voorste lipschild, aan iedere zijde met zeven tamelijk groote schilden bekleed, welker gedaante 
geene opmerkelijke afwijkingen vertoont. De keelschilden, van welke men twee paren telt, zijn zeer 
langwerpig van gedaante, en worden door verscheidene reeksen lancetvormige schubben opgevolgd, 
aan welke zich de buikschilden aansluiten. De schubben van het ligchaam zijn ruitvormig en glad. 
De staart is van onderen met gedeelde schilden bekleed, tamelijk puntig en aan het einde dun. Het 
ligchaam is een weinig zijdelings te zamengedrukt, met afgeronden rug en buik. 
Het blijkt uit de beide, naar het leven vervaardigde en op Plaat 9 afgebeelde voorwerpen, dat de 
kleuren en hare verdeeling bij deze soort, aan groote individuële afwijkingen onderworpen zijn. Bij het 
groote voorwerp (fig. 2) zijn al de bovendeden, behalve de kop en het voorste gedeelte van den hals, 
donker aardbruin, met eenen tint van loodkleur j de onderdeden bleek groenachtig geel, met vele 
loodkleurige vlekjes en streepjes geteekend, die op het midden van den buik tot kleine puntjes vermin- 
derd zijn. De bovendeden van den kop en van het voorste gedeelte van den hals zijn fraai donkergroen, 
met vele zwarte vlekjes bezet, die een’ lichtkleurigen zoom hebben; op den kop zijn deze vlekjes zeer 
klein en talrijk, aan den hals daarentegen tamelijk groot en meer afzonderlijk staande; kin en keel 
