OVER 
DE BRILSLAFIGEN 
VAN DEN INDISCHEN ARCHIPEL; 
DOOR 
SAl. MÜLLER EN HERM. SCHLEGEL. 
(Plaat X.J 
De brilslangen, in de rangschikkingen des Dierenrijks onder den verbasterden Indischen naam 
Naja (*) bekend, vormen, met de geslachten Elaps en Bungarus, eene natuurlijke familie, die men 
den naam van Coluber-achtige gifslangen kan toevoegen, omdat haar uiterlijk aanzien van de adder- 
achtige of eigenlijke vergiftige slangen afwijkt en aan de zoogenaamde onschadelijke of niet-giftige 
nabijkomt. De meest karakteristieke en in geschiedkundig opzigt merkwaardigste dieren der genoemde 
drie geslachten, zijn de brilslangen, aldus genaamd naar de brilvormige teekening, welke de ver- 
maardste onder haar, de Naja tripudians, digt bij den kop, op den rug draagt. Het is deze slang, 
met welke de Indisehe goochelaars allerlei kunsten vertoonen. — Ligchamelijk zijn de brilslangen van 
alle overige slangen onderscheiden door de eigensehap, dat zij haren hals in meerdere of mindere mate 
schijfvormig kunnen uitzetten; daarenboven nog van de geslachten Elaps en Bungarus, door den vorm 
van den kop, die grooter en van achteren breeder is, door den romp, die naar het midden toe dikker 
wordt, en door den staart, die langer is en puntiger uitloopt. 
De brilslangen worden alleen in de Oude-wereld en aldaar, behalve op Japan, alleen in de heete 
streken aangetroffen. — Het getal der bekende soorten bedraagt tien of elf, van welke slechts twee de 
Indische eilanden bewonen. Deze zijn; 
Van het Sanskrit Naga, hetwelk wel slang in het algemeen, doch ook in het bijzonder de Cobra de Capello 
of echte brilslang beteekent. 
Reptilia. 
18 
