3 
De buitenste dezer groeven verdeelt zich naar achteren in twee armen, van welke de een op den buiten- 
rand der middelschub, de ander op de buitenste schub verloopt. Van onder den benedenrand dezer 
laatste schub verschijnt een breed vlies, hetw^elk den bovenrand van het kieuwendeksel en der bovenste 
wangplaat bedekt. De onderkaak is vrij sterk en aan hare punt van een vlies voorzien, in twee baard- 
draadjes uitloopende, welke ongeveer de lengte van den snuit hebben. 
De schubben van dezen visch (fig. 5) zijn zeer groot en dekken elkander omstreeks drie vijfden harer 
lengte. Die van het midden van den romp zijn bijkans kringvormig; die van den rug en buik 
hebben de gedaante van een onregelmatig eirond. Haar achterrand is rond of vormt eene onregel- 
matig gekronkelde lijn; de buitenrand heeft gewoonlijk drie zijden, welke echter meestal zoo flaauw 
zijn, dat de beide hoeken, die zij vormen, naauwelijks zijn aangeduid. Zij worden door eene me- 
nigte, elkander in eenen regten hoek doorkruisende boeglijnen, in vele kleine vakjes verdeeld. De 
binnenste vlakte der schubben is glad. De buitenste vlakte is, op de grootste achterhelft, waar de 
schubben elkander overdekken, met zeer fijne lijnvormige verhoogingen (fig. 7), op de vrije buitenhelft 
daarentegen met kleine korrelachtige verhevenheden voorzien (fig. 6). De gaten, welke de openingen 
van het slijmkanaal of der zoogenaamde zijlijn vormen, zijn zeer groot (fig. 5). De zijlijn begint op de 
schub, welke achter den bovenrand der kieuwendeksels ligt, klimt tot aan de voorste kleinere helft van 
den romp afwaarts, en loopt dan, bijkans in het midden van den visch, tot aan den wortel der staartvin 
voort, waar zij verdwijnt. De schubben, welke zich langs den buik, langs den wwtel der aars- en 
rugvinnen, en op den vrijen lap des staarts bevinden, zijn veel kleiner, dan de overige, nemen dikwijls 
eene zeer onregelmatige gedaante aan, en vormen langs den wortel der vinnen eene soort van scheede, 
in welke zich de vinnen bewegen. 
De borstvinnen liggen verre naar voren en beneden, tegenover de insnede, welke tusschen het oper- 
culum en het suhoperculum aanwezig is, zoodat haarwortel van voren door het vlies, hetwelk de kieuwen- 
deksels omzoomt, overdekt wwdt. Zij hebben bijkans eene horizontale ligging, en ook hare bewegingen 
geschieden meest in die rigling. De schubben, welke haren wwtel omgeven, vormen, gelijk reeds is aan- 
gemerkt, eene soort van scheede, in w'elke zij zieh bewegen. Deze vinnen, die zich tot aan den wortel der 
buikvinnen uitstrekken, zijn met zeven stralen voorzien, die van buiten naar binnen zoo sterk in lengte 
afnemen, dat de binnenste meer dan driemaal korter is, dan de eerste. De eerste dezer stralen is zeer 
dik, krachtig, ongedeeld en hard; de volgende zijn op hunne voorste helft in twee hoofdtakken, en deze 
w'ederom in verscheidene neventakken gesplitst. De buikvinnen liggen een weinig digter bij de punt 
van den snuit, dan bij die des staarts, zeer digt naast elkander en onmiddellijk naast de buiklijn. Zij 
zijn naar evenredigheid niet groot, en hare bewegingen hebben in eene loodregte rigting plaats. Zij 
zijn met vijf stralen voorzien, van welke de voorste ongedeeld en meer dan eens zoo lang is, dan de 
achterste. De aarsvin neemt de achterste twee vijfde gedeelten der lengte van den romp, vóór den 
vrijen lap des staarts, in. Zij is van middelmatige grootte. Hare stralen, 27 in getal, zijn naar achteren 
en een weinig naar onderen gerigt. De eerste is bijkans een vierde korter dan de tw^eede. Van dezen 
af, tot omstreeks den twee-en-tw'intigsten, blijven zij hunne lengte behouden, doch nemen van daar 
schielijk, maar gelijkmatig, in lengte af, zoodat de laatste wederom in lengte aan den eersten gelijk is. 
