13 
Gaan wij thans over tot de nadere besehouwing der vier, naar het leven en in natuurlijke grootte, 
afgebeelde soorten. 
I. AMPHACANTHÜS DORSALIS. 
(PI. II, %. 1.) 
Wij zijn de ontdekking, gelijk reeds boven is opgegeven, van deze en de drie volgende soorten, 
benevens hare afbeeldingen in kleuren, naar versch gevangene voorwerpen, aan de ongelukkige reizigers 
Kuhl en van Hasselt verschuldigd. De onderhavige soort noemden zij Amph. maculatus, welke naam 
echter door Cuvier en Valenciennes verworpen, en die van Amph. dorsalis daarvoor is in de plaats 
gesteld (zie Hist. des Poiss. X, p. 143). 
Deze soort heeft met Amph. javus en de overige soorten, wier ligchaam met witachtige of lichte 
vlekken op eenen donkeren grond bedekt is, het kenmerk gemeen, dat hare schubben buitengewoon 
klein zijn ; bij de soorten met donkere vlekken zijn de schubben doorgaans grooter; terwijl naar even- 
redigheid die soorten de grootste schubben hebben, wier ligchaam, even als bij Amph. rivulatus en 
lineatus, met meerdere of mindere slangachtig gekronkelde strepen geteekend is. 
De onderhavige soort bereikt omstreeks de grootte van 7 duim of O”, 19. Het ligchaam is genoegzaam 
langwerpig, en de lengte staat tot de hoogte van den romp, als 3 tot 1. De snuit is kort, en zijne 
lengte, van den voorrand des oogs gerekend, is in verhouding tot het overige gedeelte van den kop, 
als 1 tot H. De staartvin is aan haren achterrand een weinig uitgehooid. De weeke gedeelten der 
rug- en der aarsvin zijn vrij laag. 
De grondkleur der bovendeden van het ligchaam is een olijfkleurig licht bruin, hetwelk op de zijden 
lichter wordt en allengs in het blaauwachtig wit der onderdeelen overgaat. De romp is met witachtige, 
grootere en kleinere vlekken bedekt, van welke eenige rond, andere, inzonderheid die der zijden, 
langwerpig zijn: de grootste hebben naauwelijks zooveel omvang, dat hare lengte de doorsnede der 
pupil van het oog evenaart. Aan de onderhelft der zijden van den romp verdwijnen deze vlekken geheel 
en al. De zijden van den kop, namelijk de wangen en de kieuwendeksels, zijn zilverachtig wit, met 
eenige, zeer flaauwe en onbestemde roodachtige en blaauwachtige vlekken. De vinnen zijn grijsachtig 
wit, en de vliezen tusschen de stekels der rug- en aarsvinnen zijn met licht grijs-bruinachtige vlekken 
en schuinsche strepen geschaduwd. De iris van het oog is geelachtig wit. 
II. AMPHACANTHUS CORALLINÜS. 
(PI. II, %. 2.) 
Cuvier en Valenciennes (1. c. X, p. 139), aan welke, kort voor het begin van hunnen belangrijken 
arbeid over de natuurlijke geschiedenis der visschen, al de destijds bij het Rijks-Museum van Natuur- 
lijke Historie te Leiden aanwezige nieuwe soorten en ook de afbeeldingen dezer dierklasse ten gebruike 
werden gesteld, gaven aan de onderhavige soort den naam van Amphacantus corallinus, terwijl zij 
vroeger door Kuhl en van Hasselt met dien van Amph. javanicus bestempeld was. Deze visch schijnt 
PiSCES. i 
