19 
een groot gedeelte van de middelcel, langs de onderrandader en twee derde gedeelten der vakken 
tussehen de eerste en vierde ader in, alwaar hij drie bogten vormt, in welke even zoo vele zwarte vlekken 
liggen. Het afgezonderde gedeelte bestaat uit twee vlekken tussehen de vijfde en zevende ader, van 
welke de binnenste eens zoo lang is als de vorige. Een grasgroen veld sluit zieh tegen den goudgelen 
band aan, bevat het onderste gedeelte der middeleel, de binnenste helft tussehen de 5<ie en 6<ie aders 
en vormt den geheelen buitenrand van het middel vlak. De binnenrand is breed omgeslagen, breed 
zwart gezoomd, van buiten grijs en gedeeltelijk met digte, lange, vleeschkleurige haren bedekt, die 
zich over het achterlijf uitstrekken. De buitenrand heeft eenen smallen zwarten zoom en is golvend 
uitgesneden. De vleugeltop is stomp j de anaalhoek uitgesneden. De onderzijde der bovenvleugels is 
voor het grootste gedeelte groenachtig geel, met uitzondering van den geheelen rand, van eenen bree- 
den, schuinen dwarsband over het midden en van drie zwarte vlekken langs den buitenrand tussehen 
de vierde en zesde ader, die gezamentlijk zwart zijn. Op de ondervleugels ziet men hetzelfde goudgele 
veld als op de bovenzijde; overigens zijn dezelve geheel grasgroen, met eenen zwarten band onder de 
middelader, welke zich tot de helft der vleugels uitstrekt, met eenen licht gelen anaalhoek, eene zwarte 
vlek aan den top der middeleel en vier vlekken van dezelfde kleur tussehen de eerste en de zesde ader; 
de buitenrand heeft eenen smallen, zwarten zoom. De borst is geheel zwart. Het achterlijf geel met 
twee zwarte vlekken op de bovenzijde van iedere geleding. Deze vlinder is de prachtigste, welke de 
Fauna van IXieuw-Guinea’s zuid-westkust opgeleverd heeft. 
ORMTHOPTERA AMPHRISIUS, Fabr., Boisd. n. 6. 
Eene variëteit van Banjermassing met eene vlugt van 6". De bovenvleugels zonder gele vlek in de 
middeleel. De ondervleugels zijn helder goudgeel met eenen smallen zwarten rand, welke tussehen 
iedere ader eene kleine driehoekige vlek vormt. Aan de onderzijde der bovenvleugels is de bovenste 
helft van den top der middeleel geel. De borst is van onderen tot aan de aanhechting der middelste 
pooten van dezelfde kleur, en de dijen der twee achterste paren zijn van onderen geelachtig. — Astenous 
Eschholtz, in Kotzebue’s Reise 1821, Vol. III. Tab. lY. pag. 205, behoort bij Amphrisius. 
PAPILIO. 
Van het geslacht Papilio zijn in de Spécies général des Lépidoptères 224 soorten beschreven, 
verdeeld in 32 groepen. Al deze vormen komen overeen door de korte voelers, van welke het derde 
lid zeer klein is, door den haak aan de scheenen der voorpooten, door den vorm van de ondercel der 
bovenvleugels en van de grondcel der ondervleugels. 
De gedaanteverwisseling, welke bij de Schub vleugeligen overigens met regt als voornaamste grond 
van natuurlijke rangschikking wordt aangezien, levert in de onderscheidene groepen van Papilio zoo 
veel verschil op, dat er tot nog toe geen algemeen onderscheidingskenmerk van de andere geslachten 
