24 
PI. lil. lig. 1. 
Eene Japansche variëteit van het mannetje van Memnon wijkt van den Sundasehen grondvorm in 
vele opzigten af. Dezelve is merkelijk grooter, met eene vlugt van 6". De strepen langs de aders der 
bovenvleugels en sehier de geheele oppervlakte der tweede is donker olijfgroen; van de groene of grijze 
strepen op de laatste zijn alleen eenige weinige, verspreide punten aanwezig. Yan deze is de onderzijde 
groenachtig zwart, olijfgroen langs de aders en den buitenrand, zonder eenige vlekken of strepen; de 
anaalhoek is door eene bruin-gele ringvlek omschreven; tusschen de zesde en zevende ader is eene 
gebogene vlek van dezelfde kleur. Het achterlijf is vaal. 
De wijfjes zijn door Cramer onder den naam van Laomedon, Anceus, Agenor en Achates afgebeeld. 
Yan Laomedon, welke de bovenzijde der ondervleugels donker heeft zonder witte vlek of band, zijn er 
voorwerpen van Padang voorhanden, wier kleur veel overeenkomst heeft met de gewone kleur der man- 
netjes, dewijl gemelde vleugels langs de aders blaauw gestreept zijn (zie PI. III. fig. 2). Yerder is bij 
den Javaanschen Laomedon de bovenste helft der ondervleugels bruin: bij de Japansche en die der 
zuidkust van Borneo zwart van kleur. — Tot de variëteit Agenor moet geteld worden Rumanzovia 
Eschholtz (*). — De afstand der variëteiten zonder en met staarten is veel verminderd door een wijfje 
van Banjermassing, dat, zonder staarten, de teekening heeft van Achates; de witte vlekken op de 
bovenzijde der vleugels zijn een weinig kleiner, en de vlek bij de aanhechting der bovenvleugels is rood 
(zie PI. IIL fig. 3). 
PAPILIO EMALTHION, Hübner, Boisd. n. 7. 
P. Krusensternia, Eschholtz (Kotzebue’s Reise, III. p. 205. PI. III. fig. 5. a, b.) is synoniem met 
Emalthion. 
PAPILIO OENOMAUS, Godart, Boisd. n. 9. 
PI. IV. fig. 1. c? fig. 2. ? 
Yan P. Oenomaus was tot nog toe alleen het mannetje bekend, met eenen gelen middelband over de 
bovenvleugels. Met hetzelve en de beide seksen van P. Liris, Godart, ontving het Museum, van Timor 
eenen vlinder, welke waarschijnlijk voor het wijfje van Oenomaus moet gehouden worden. Dit voor- 
werp heeft zeer veel overeenkomst met P. Liris; kan echter daarmede niet vereenigd worden, vermits 
er ook op vele andere punten groote afwijking bestaat. De vleugelsnede is die van Oenomaus. De 
middelband der vleugels loopt aan beide zijden, zoo als bij Liris, van den top der eerste vleugels tot 
naar den binnenrand der tweede; over de bovenvleugels loopt dezelve langs de middelcel; is, tot op het 
midden, licht grijs, verder in het gele overgaande; over de ondervleugels vleeschkleurig, eenigzins 
roodachtig geboord. Op de bovenvleugels is eene roode vlek aan de basis der middelcel; verder is dit 
(^) Zie Kotzebue’s Entdeckungsreise. Weimar 1821. Vol. III- Pb II- fig, 4. a. b. pag. 204. 
