vierkante, donker zwarte vlek. Op het middelvlak der ondervleugels ligt een groote, bruinaehtig witte 
band, w^elke een derde gedeelte der middelcel inneemt; de vier vlekken tussehen de derde ader en 
den binnenrand zijn verlengd; de twee boven de derde ader zeer kort. Overigens zijn zij donker bruin, 
met zeven gebogene, oranje randvlekken; de inkervingen zijn wit en dieper dan bij Alcandor. De 
onderzijde komt met de bovenzijde overeen; de vlekken tussehen de aders zijn aan de uiteinden blaauw; 
de licht oranje vlekken bij den buitenrand zijn grooter, meer gebogen, van onderen witachtig uitloo- 
pende; op den rand zijn zes witte vlekken, waarvan de drie onderste met de vorige vereenigd zijn. 
Het Museum is het mannetje en wijfje verschuldigd aan het onderzoek van Prof. Reinwardt op Ternate. 
De Majoor Trefs heeft deze soort op Makassar gevonden. — De beide seksen van Deiphobus verschillen 
voornamelijk door de roode vlekken aan de basis der vleugels en door de smalle parallelle staarten. 
Het mannetje daarenboven door de hoog roode of helder gele randvlekken aan de onderzijde der tweede 
vleugels; het wijfje door de vereeniging van de middelvlek met de randvlekken op dezelfde zijde. — 
P. Lysander (Fabr., Entom. Syst. III. A. pag. 9.) schijnt veel overeenkomst te hebben met het wijfje 
van Deiphobus of Ascalaphus. 
GROEP IV. 
Het binnenste vak der vleugels van Ulysses en Peranthus gaat, even als de vlekken op de ondervleu- 
gels van Arjuna en Paris, en de band van Palinurus, van het donker blaauwe in eene heldergroene 
kleur over, naarmate men het oog van achteren of van boven op dezelve vestigt. 
PAPILIO ULYSSES, Liwn., Boisn. n. 15. 
PI. II. fig. 3. ? 
Beide seksen hebben de borst en het achterlijf bruin, groen geschubd op den rug; boven op het hoofd 
vier witte punten; achter de oogen eene streep van dezelfde kleur; de onderste helft der voelers wit; 
de bovenste helft zwart. De staarten zijn altijd half omgeslagen, zoodat de rand naar boven en naar 
beneden gekeerd is. De wijfjes hebben bruine vleugels; de groote hemelsblaauwe vlek der mannetjes 
is minder duidelijk en donkerder; die der bovenvleugels van dezelfde grootte, langs den buitenrand met 
bepaalde om trekken, maar minder diep en onregelmatiger ingesneden. Onder de middelader sluit 
dezelve geene zwarte vlek in, zoo als men uit de afbeelding van Cramer zoude opmaken, en de vlos- 
achtige, langwerpige vlekken over het buitenste gedeelte ontbreken geheel. Op de ondervleugels is de 
blaauwe vlek minder uitgestrekt, dan bij de mannetjes, en gaat dezelve onder de middelcel langzamer- 
hand in de grondkleur over. Tussehen de derde ader en den binnenrand liggen vijf smalle, blaauwe 
randvlekken. De onderzijde der vleugels is op dezelfde wijze geteekend als bij de mannetjes. 
PAPILIO PERANTHUS, Fabr., Boisd. n. 16. 
De wijfjes hebben dezelfde vlossige vlek op de bovenvleugels als de mannetjes. Bij de twee variëteiten, 
door D*^. Boisduval aangevoerd, is nog eene derde te voegen, waarvan het mannetje op dezelfde wijze 
