29 
weinig boven de derde ader uitstrekkende, naar buiten rond afgesneden, van boven afgeknot, aan den 
onderrand een weinig verloopende en naar binnen in eene spitse punt eindigende. De anaalvlek is 
oogvormig, zwart met eenen bruinen rand van boven en van onderen. Langs dezen buitenrand der 
ondervleugels zijn vier groen gespikkelde halve-maanvormige vlekken. De staarten der tweede vleugels 
geheel zwart, zonder groene stippen. Aan de onderzijde zijn de binnenste helft der eerste vleugels en drie 
vierde gedeelten der tweede donker bruin, wit gespikkeld en naar buiten rond afgesneden. De boven- 
vleugels dragen eenen licht grijzen band over den top. De buitenrand der tweede vleugels is licht bruin, 
met zwarte vlekken, welke hemelsblaauw aan den voorrand zijnde, van binnen een bruin, langwerpig 
oog hebben; de eerste aan den bovenrand bestaat uit eene witte, bruine en zwarte vlek. — Het be- 
schrevene voorwerp is een mannetje, door D''. Muller op Padang gevonden. Fabricius zegt te regt van 
Palinurus: nFascia lata, communis. Posticae maculis marginalibus, subocellaribus, fulvis,” P. Blumei 
Boisd. n. 19 heeft zeer veel verwantschap met Palinurus en onderscheidt zich slechts door de groene 
stippen, welke op de bovenvleugels van de basis en van den top den dwarsband niet bereiken; door 
de staarten, die op de bovenzijde azuur-blaauw zijn, als ook door groote, bruine halve manen aan 
de onderzijde der tweede vleugels. P. Regulus, Stoll (Tab. 41. fig. 1), heeft den groenen band op de 
bovenzijde der vleugels een weinig smaller; maar langs den buitenrand der ondervleugels ziet men aan de 
onderzijde drie rijen licht bruine halve-maanvormige vlekken, door hemelsblaauwe punten afgescheiden, 
P. Crino, Fabr., Boisd. n. 20, onderscheidt zich door den groenen band, die op de eerste vleugels 
smaller is dan op de tweede; door den staart der laatste, die groen gespikkeld is; door eene rij hemels- 
blaauwe en door eene rij bruine, halve-maanvormige vlekken op de onderzijde der tweede vleugels langs den 
buitenrand. Het is zeer waarschijnlijk, dat deze soorten als plaatselijke verscheidenheden tot Palinurus 
zullen gebragt moeten worden, vermits Regulus, ten opzigte der breedte van den band, den overgang 
maakt van Palinurus en Blumei tot Crino; terwijl de kleur van den buitenrand der ondervleugels zeer 
schijnt te verschillen. 
GROEP V. 
PAPILIO NEPHELÜS, Boisd. n. 24. 
De band der ondervleugels strekt zich van den bovenrand uit tot op de zesde ader; van boven af 
worden de vier eerste vlekken trapsgewijze langer, terwijl de vijfde vlek in lengte overeenkomt met de 
tweede; de tusschenliggende aders zijn van dezelfde kleur als de vlekken, welke aan de buitenzijde uit- 
gesneden zijn en in eene punt eindigen; tusschen de vijfde vlek en den binnenrand ziet men soms eene 
of twee nevelachtige vlekken, welke echter meest ontbreken. De rand van den staart is tot op de helft 
der lengte, zoo als de inkervingen, wit geboord. Op de onderzijde der bovenvleugels ligt tusschen de 
6*16 en ader eene paarsche vlek; de vleugeltop heeft eene en de buitenrand vijf witte punten tusscheu 
de 2<^® en 7*^® ader. Op de middelcel zijn vier grijze strepen. 
PI. IV. fig. 4. d" 
De mannetjes en wij^es van Banjermassing hebben 4' vlugt en alle vlekken grooter. De band der 
bovenvleugels bestaat uit verlengde vlekken, welke slechts door de aders van elkander zijn afgescheiden 
en aan de onderzijde der vleugels zijdelings paarsche randen hebben. Van onderen is de vlek tusschen 
Insecta. g 
