42 
PAPILIO MACHAON, Linn., Boisd. n. 172. 
PI. V. fig. 2. var. 
De P.Machaon komt op Japan voor, zonder eenlgonderseheid in kleur; maar de haren van het aehterlijf 
en van den binnenrand der ondervleugels zijn langer en strekken zich over een gedeelte der middelcel 
uit, hetgeen bij de Nederlandsche het geval niet is. — Eene groote variëteit van P. Machaon, met 
4" 6 '"' vlugt, is door D’’. von Siebold in de omstreken van Nagasaki gevonden. Op de bovenvleugels is de 
donkere band van de basis minder scherp afgesneden en naar den buitenrand nevelachtig, even als de 
band langs den binnenrand der ondervleugels, welke zich over den top der middelcel uitstrekt. De 
staarten zijn eens zoo lang als gewoonlijk. Op de onderzijde der bovenvleugels verdwijnen de vier 
vlekken langs den bovenrand bijna geheel. Op die der ondervleugels is de middelband donker zwart, 
met hemelsblaauwe vlekken in het midden, die naar de binnenzijde boogvormig afgesneden zijn en naar 
buiten in eenen geelachtigen tint verloopen. De dijen zijn geel zonder haren. 
GROEP XXXII. 
De soorten zijn, even als Pap. Nox, gekenschetst door korte, ronde ondervleugels, en hebben bijzonder 
veel verwantschap met eenige vormen van Danais, van welke zij zich echter door de ondercel der boven- 
vleugels en door de grondcel der ondervleugels onderscheiden. De middelcel der ondervleugels levert 
een aanmerkelijk verschil op met de verschillende soorten: zij is, namelijk, ovaal bij P. Panope en dissi- 
milis, en langwerpig, aan de bovenzijde meer ingebogen bij P. Macareus en Laodocus. 
PAPILIO DISSIMILIS, Link., Boisd. n. 224. 
PI. Vin. fig. 6. d". var. 
Volgens berigt van den Heer Westermann zouden P. dissimilis en Panope uit dezelfde rupsen ontstaan en 
slechts ééne soort vormen. Van den eersten zijn beide seksen in het Rijks Museum voorhanden; het wijfje 
zoude dan als P. dissimilis en tevens als Panope voorkomen, zoo als zulks van P. Pammon en Achates 
waargenomen is. — Eene variëteit van Timor-Koepang, welke vroeger onder den naam van P. Echidna 
van hier verzonden is geworden en als zoodanig door den Heer Boisduval vermeld wordt, verschilt van 
P. dissimilis, behalve de karakters door gemelden schrijver opgegeven , nog door de navolgende bijzonder- 
heden. Op de bovenzijde is de grondkleur donkerder; de middelcel der bovenvleugels heeft slechts twee 
gele strepen; die der ondervleugels is niet in strepen verdeeld, maar bijna eenkleurig; de anaalvlek heeft 
dezelfde kleur als de overige randvlekken. Op de onderzijde is de binnenste helft der bovenvleugels 
donker zwart; overigens is de grondkleur lichter; de twee rijen randvlekken zijn de helft kleiner en 
daardoor meer van elkander verwijderd. Van deze variëteit zijn ons slechts mannetjes voorgekomen. 
PAPILIO LAODOCUS, n. sp. 
PI. VIII. %. 5. 
De grondkleur der vleugels zwart, met verlengde, witte vlekken tusschen de aders, welke bij den 
buitenrand eene zwarte vlek insluiten. 
