43 
De vlugt der mannetjes 3" 2'", der wijfjes 3" 7'". De vleugelsnede komt overeen met die vanP.Maeareus, 
Op de bovenvleugels zijn vijf verlengde vlekjes langs den bovenrand ; vier strepen in de middeleel, op 
gelijken afstand van elkander geplaatst, van welke de twee buitenste gebogen zijnj tusschen de aders 
negen vlekken. De vlek langs den binnenrand is eenkleurig witj de drie volgende zijn eens zoo breed; 
de overigen smaller, naar de middelcel puntig toeloopende of afgebroken en, tegen dezelve aan, in een 
breeder vlekje eindigende. Op de ondervleugels zijn aeht witte vlekken; die der middeleel, op twee 
derde gedeelten der lengte, door eene schuine streep in twee deelen verdeeld; de vlekken tusschen de 
twee bovenste aders nemen bijna de geheele lengte der vleugels in; de twee binnenste zijn ongevlekt; 
de anaalvlek is geel; naast deze ligt eene afgezonderde, donker zwarte randvlek. Op de onderzijde 
heeft de witte kleur verre de overhand. De witte vlekken langs den bovenrand en de strepen over de 
middelcel zijn breeder; tusschen de aders is de witte kleur slechts afgebroken door de ronde vlekken bij 
den buitenrand en door twee rijen langwerpige vlekken, waarvan de eene bij de middelcel en de andere 
aan den buitenrand op de aders ligt. Op de ondervleugels is de witte grondkleur langs de drie bovenste 
aders alleen afgebroken door smalle, zwarte strepen, welke tot op het midden verloopen; de twee volgende 
hebben bij de middelcel vierkante vlekken; op de zevende ader vereenigt zich de zwarte streep boven de 
anaalvlek met die der zesde ader en die van den binnenrand door eenen boog. Verder zijn er twee rijen rand- 
vlekken, waarvan de binnenste donkerder en grooter is; de anaalvlek strekt zich uit tot op de zesde ader en 
is zwavelkleurig. De borst gelijk bij P. Macareus; het achterlijf beeft eenen breeden, witten band op zijde en 
twee banden van onderen. Door Prof. Blume op Java ontdekt en door D'’. Muller bij Banjermassing gevonden. 
LEPTOCIRCUS, Boisd. 
Op de bovenvleugels is het verloop der onderrandader verschillend van dat van Ornithoptera en Papilio. 
Bij den laatsten geeft dezelve vier enkele takken af; bij Leptocircus daarentegen slechts drie takken, 
waarvan de laatste op het midden der lengte in twee ondertakken verdeeld is. De middelcel is van 
dezelfde lengte als de tweede ader, eindigt langs de binnenrandsader in eene spitse punt en heeft de 
dwarsader naar binnen gebogen. De ondercel is geopend aan den top; de verbindingsader loopt van 
de middelader uit; in plaats van zich echter te verbinden met de achterlij fsader, zoo als bij Papilio, is 
dezelve omgebogen en verlengt zij zich door het midden van het veld, tusschen de zesde en zevende ader 
tot op den buitenrand. De ondervleugels zijn sterk geplooid: eene plooi loopt over de geheele lengte 
der vleugels tot op het einde van den staart. De middelcel is zeer klein, heeft slechts een klein gedeelte 
van de lengte der vierde ader en ligt meer naar den binnenrand toe dan bij Papilio. De grondcel is smal. 
De twee bovenste aders liggen verre van elkander ; de vijf volgende zijn daarentegen zeer digt bijeen geplaatst. 
LEPTOCIRCUS CURIÜS, Fabr. 
Het verschil der seksen bestaat niet alleen in den band, die over beide vleugels loopt, welke bij de 
mannetjes op de bovenzijde groen en bij de wijfjes over de eerste vleugels half grijs en half doorschijnend, 
over de tweede wit is; maar tevens is de doorschijnende band in den vleugeltop bij de wijfjes smaller, 
spitser naar beneden uitloopende, en de bovenste vlek bestaat slechts uit een klein puntje. De kolf der 
sprieten is sterk te zamen gedrukt. 
