55 
tegen zeer korte, welke naauwelijks langer zijn dan de borst. — De ondervleugels leveren, in algemeenen 
vorm en ten opzigte der seksen, hetzelfde verschil op, als de bovenvleugels. Hunne gedaante gaat door 
eene menigte wijzigingen over van langwerpig en puntig, het achterlijf in lengte overtreffende, tot rond 
en kort, naauwelijks langer dan de borst. Bij velen is er geen onderscheid te zien tusschen den vorm 
van die der beide seksenj anderen, zoo als de wijfjes van Mantis praecaria, hebben dezelve breeder, 
korter en ronder j nog anderen, zoo als de wijfjes van Mantis (Thespis) purpurascens en van verscheidene 
soorten der groep Oxypilus, hebben de ondervleugels naauw^elijks langer dan de borst, en gelijk aan 
een vierde der lengte van die der mannetjes. 
De kleur der beide vleugels is ook dikwijls bij de eene en dé andere sekse zeer verschillend. Zoo heeft 
het mannetje van M. (Mantis) cingulata, Burm. de boven vleugels geheel doorschijnend met een’ groenen 
bovenrand, de ondervleugels even zoo, met een’ bruinen topj het wijfje daarentegen heeft donker 
groene bovenvleugels, op welke dezelfde bruine vlekken aanwezig zijn, als bij de andere sekse, en 
zwartachtig bruine ondervleugels met doorschijnende aderen. M. (Mantis) heteroptera, Nob., mannetje, 
is van doorschijnende, grijze vleugels voorzien; het wijfje daarentegen heeft ondoorschijnende, donker 
aschgraauwe boven vleugels, purper-bruine ondervleugels, éénkleurig op het voorveld, wit geaderd 
op het achterveld, met eenen witachtig grijzen band aan den top, zijnde de top zelf bruin van kleur. 
De mannetjes van M. (Mantis) Burmeisteri en Setvillei, Nob. hebben de bovenvleugels melk-wit en 
bruin gemarmerd, de ondervleugels doorschijnend; de wijfjes van de eerste soort zijn op de bovenvleugels 
bruin gemarmerd, op de ondervleugels bruin met een donker bruin gevlekt voorveld; de wijfjes der 
tweede soort hebben donkere, melk-wit en bruin gemarmerde boven- en ondervleugels, w^elke op het 
voorveld donker geel, aan den top bruin gevlekt, en op het achterveld bruin-geel geaderd zijn. Voor 
het overige zijn, in het algemeen, bij de tweede groep de bovenvleugels der mannetjes achter de hoofd- 
aderen lichter van kleur, dan die der wijfjes. In de groep Metalleutica, Westwood, zijn de seksen zoo 
verschillend, dat men dezelve als onderscheidene soorten beschreven heeft; de mannetjes hebben de 
vleugels geheel doorschijnend, met eenen bruinen voorrand; de wijfjes daarentegen zijn met donker 
violetkleurige bovenvleugels en met licht violetkleurige ondervleugels voorzien. Van M. (Oxypilus) 
Hesperidum, Klug en grisea, Nob. zijn de bovenvleugels der mannetjes donker gemarmerd, der wijfjes 
geheel bruin; de ondervleugels der mannetjes doorschijnend, bruinachtig, der wijfjes half rood en half 
zwart. De wijfjes van M. (Harpax) urbana hebben gras-groene bovenvleugels met eene middelvlek, 
welke helder geel is, twee zwarte punten en eenen zwarten zoom heeft; de binnenwaarts geplooide 
rand van het achterveld is donker bruin; de ondervleugels zijn donker rood op het voorveld en aan den 
grond donker bruin, wit geaderd op het midden, helder doorschijnend aan den top. Van al deze 
kleuren vindt men bij de mannetjes bijna niets terug; de bovenvleugels zijn zeer licht groen, doorschij- 
nend, met de gele zwart gezoomde vlek, terwijl de ondervleugels geheel ongekleurd zijn. Van M. (Hy- 
menodes) desiccata, Westw. zijn zij bij beide seksen op de bovenzijde van dezelfde kleur; op de onder- 
zijde der bovenvleugels echter is er bij de mannetjes een langwerpig aschgraauwe band, door vier of vijf 
donker bruine vlekken doorsneden ; bij de wijfjes is deze band rond met eene vlek en eenen boogvor- 
migen band op het midden. Bij M. (Hymenodes) rhombica zijn de ondervleugels der mannetjes licht 
bruin, der wijfjes donker bruin, beiden op het achterveld licht geaderd; de bovenvleugels der laatste 
