62 
Java en Nieuw-Holland, Australasiae, latislylus van Nieuw-Holland en Van-Diemensland, catenata van 
de Kaap en de var. striata van Borneo; de afdeeling- C, soorten van Cuba, Suriname, Columbia, Bra- 
silièj de afdeeling D, soorten van Nieuw-Guinea, Java, Japan, Noord- Amerika, Brasilië, Cuba, 
Jamaica, Kaap de Goede Hoop en Europa; de afdeeling E, Javaansche vormen met M. phryganoides van 
Noord-Amerika en Cuba; de afdeeling F, Brasiliaansehe soorten, benevens albella en prasina van Java. 
De groep Acanthops is Brasiliaansch; Chiropacha van Dongola; Tarachodes van Brasilië en de Kaap; 
Chaeteessa van Brasilië; Eremophila van Egypte, Nubië en Abyssinië; Metalleutica van de Sunda- 
eilanden; Oxypilus van dezelfde streek, van de Kaap, Senegal, zuidelijk Europa en Brasilië; Harpax 
met spitse oogen van Java, Sumatra en de Kaap; met ronde oogen van St. Domingo en Cayenne; de 
twaalfde groep, Deroplatys en Hymenopus van de Sunda-eilanden; Blepharis van Dongola, Arabië en 
Java; Phyllocrania van de Kaap; Empusa van het zuidelijk Europa en Afrika, metE.cnemidotus(vates,B.) 
uit Brasilië en E. gongylodes en trachelophylla, B. van Bengalen en Ceylon; Theoclytes van de Kaap, 
Cayenne en Brasilië; Toxodera van Java, volgens Serville; Thespis van de Kaap, Cayenne en Suriname. 
H.) Rangschikking. 
Bij Serville en Burmeister zijn de hoofdkarakters der verdeeling ontleend aan den vorm van het hoofd, 
der oogen en der voorborst. De bladvormige of spitse doorn aan den kop, schijnt van zeer onderge- 
schikt belang te wezen, naardien in de groep Harpax, M. diana, Stoll (pictipennis, Serv.), in vorm van 
lijf en borst, en kleur van vleugels overeenstemt met M. tricolor, L. en urbana, Fabr., terwijl de kop 
eenen langen doorn heeft, welke bij laatstgemelde ontbreekt. Zoo heeft M. (Oxypilus) bicingulata, Nob. 
insgelijks eenen gedoornden, de meeste andere soorten dezer groep daarentegen, eenen stompen kop. — 
Aangaande de oogen, heeft Burmeister (Germar’s Zeitschrift II. 27) reeds aangemerkt, dat de puntige 
vorm in geenen deele een bestendig karakter oplevert. Zoo heeft M. rubicunda, Stoll PI. 25, fig. 96, 
welke tot de tw'eede groep behoort en na verwant is aan M. praecaria, duidelijke spitse oogen. Bij de 
reeds vermelde M. diana, Stoll, welke van de groep Harpax met spitse oogen niet is af te zonderen, 
zijn dezelve rond van vorm. Men vindt buitendien puntige oogen in de groep Blepharis en Schizoce- 
phala, terwijl de naast verwante groepen Phyllocrania en Thespis ronde oogen hebben. Ook zoude 
men, de doornen van den kop in aanmerking nemende, bij elkander moeten brengen M. (Tarachodes) 
coronata, Klug en M. (Oxypilus) lobiceps, Nob., wijl beide boven de oogen, ter wederzijde van den kop, 
eenen doorn bezitten, hoezeer er voor het overige tusschen deze beiden volstrekt geene verwantschap 
bestaat. — De lengte der borst levert, evenmin als bij Phasraa, een bestendig karakter tot hoofdverdee- 
ling op, daar men in de groep Mantis soorten aantreft, welke te dien opzigte het meest uiteenloopen. 
Zoo heeft M. truncata, Stoll f. 10, Burmeisteri en Servillei, Nob., de borst naar evenredigheid van 
dezelfde lengte als M. (Metalleutica) splendida, komende hare lengte overeen met de helft of een derde 
van het overige gedeelte van het lijf, niettegenstaande er onderscheidene soorten in dezelfde groep aan- 
wezig zijn, bij welke de voorborst in lengte gelijk staat aan het geheele overige achterlijf. M. (Blepharis) 
mendica en M. (Hymenopus) coronata brengt Burmeister onder de afdeeling met verlengde voorborst, 
hoewel deze naar evenredigheid niet langer is, dan bij Oxypilus en Harpax, en dat de gepluimde sprie- 
ten der mannetjes van eerstgemelde groep genoegzaam te kennen geven, dat zij van Empusa, met lange, 
smalle borst, niet verwijderd kunnen worden. 
