69 
Zij onderscheidt zich van de vorige soort door het geringer aantal dorentjes aan de voordijen j door 
de hoog gele kleur aan de binnenzijde dezer leden en der dijen, en door eene kortere voorborst, welke 
van onderen insgelijks hoog-geel is. De derde ader is op het midden der vleugels in twee takken ge- 
splitst, waarvan de voorste bij de mannetjes en de achterste bij de wijfjes twee ondertakken heeft. De 
takken der vierde ader zijn op ongelijke hoogten verdeeldj de bovenste tak heeft twee enkele, de onderste 
aan de buitenzijde insgelijks twee enkele ondertakken. De vijfde ader op het voorveld der ondervleugels 
heeft vijf takken bij de mannetjes, drie bij de wijfjes, waarvan de buitenste in twee ondertakken ver- 
deeld is. De voorborst is, als bij al deze soorten, met een’ effen’ rand bij de mannetjes, fijn getand bij 
de wijfjes. Wij hebben eene variëteit dezer soort van Makassar. Het is een mannetje, waarvan het lijf 
twee duim en de voorborst negen lijnen lengte heeft. De kleur der vleugels, behalve den voorrand, 
is geheel rookkleurigj de voorrand der bovenvleugels is groen, der ondervleugels bruin. De voorborst 
is bruin gezoomd. De voorpooten hebben van binnen dezelfde kleur als van buiten; de voordijen dragen 
aan den onderrand zeven of acht dorentjes. 
7. M. (MANTIS) SIMULACRIJM, Burm. 32. 
Pronoto pone medium sinuato, angustiore; coxis anticis 4-spinuIosis, uti et femoribus latere interiore 
concoloribus. Java. Long. corp. 2" Long. pron. 9'". 
Onderscheiden van de vorige soort, door korter voorborst en mindere dorentjes aan de voordijen, 
is het zeer te betwijfelen, dat Fabricius onder M. simulacrum deze soort zoude beschreven heb- 
ben, daar nthorace ciliato” en de woonplaats, welke in Amerika opgegeven wordt, evenmin op deze 
soort past, als op M. bioculata, Burm. Er is echter geene Amerikaansche Mantis bekend, waarvan de 
bovenvleugels een wit stigma hebben, zoo als Fabricius opgeeft: «Elytra viridia macula in medio alba.” 
Evenmin is er eene Mantis bekend met behaarde borst: zoodat men van M. simulacrum, Fabr. naar 
alle waarschijnlijkheid verder geene melding zal moeten maken. 
8. M. (MANTIS) TIMORENSIS, n. sp. 
Pronoto pone medium sinuato, angustiore; stigmate angusto albo; coxis anticis 4-spinosis; femoribus 
anticis macula sanguinea pictis. Timor, Amboina. 
Mas. Elytris parallelis, fusco-variegatis, margine anteriore obscuris; alis elongatis, margine ante- 
riore fusco-variegatis, inde subfumatis. Long. corp. 3". Long. pron. li'". 
Femina. Elytris ovatis, obtusis, pallide viridibus vel fusco-variegatis, parte posteriore subpellucidis; 
alis brevioribus, obtusioribus. Long. corp. 3" Long. pron. 14"'. 
Deze Mantis is ligtelijk te onderscheiden door de sterke puntige dorens aan de voordijen der eerste 
pooten en door de bloed-roode vlek aan de binnenzijde der dijen. Deze vlek strekt zich van den grond 
Insect A. 18 
