80 
De drie Indiselie soorten, welker besehrijving hieronder volgt, sluiten zich aan M. phryganoides, 
Serv. N^. 30 aan, en komen in Noord- Amerika en op het eiland Cuha voor. Van laatstgenoemde soort 
is ons, even als aan Serville, alleen het mannetje hekend. M. Burmeisteri en Servillei verdienen, door 
het verschil der vleugels hij de mannetjes en wijfjes, bijzondere opmerking, en hebben, even als M. tor- 
tricoides, den voorrand der eerste vleugels sterk boogvormig. 
47. M. (MANTIS) BURMEISTERI, n. sp. 
(M. oratoria, Stoll VI. 23. — ophthabnica, Oliv. E. Meth. N". 62.) 
PI. XVI. cf fig. 4. ? fig. 3. 
Prothorace ovato, laevij coxis anticis luteis, apice basique nigris; femoribus anticis parte interiore 
nigro-maculatis. Java. 
Mas. Elytris lacteo-fulvoque nebulosis, elongatisj alis immaculatis, hyalinis. Long. corp. V 1"' . 
Long. pron. h'". Lat. pron. 3''". Long. elytr. V' 91"". Lat. elytr. Q'". Lat. abd. 4"". 
Femina. Elytris lato oblongis, pallide-cinereo-marmoratis; alis elongatis, area antica fusco-macu- 
latis; area postica fusca, nervis transversis creberrimis flavidis. Long. corp. 2" V". Long. pron. 6'". 
Lat. pron. 4'"'. Long. elytr. 2". Lat. elytr. 9'". Lat. abd. 7'". 
Het mannetje van M. phryganoides, Serv. is van M. Burmeisteri onderscheiden door onregelmatig 
zwart gestreepte bovenvleugels, smaller borst en door voorpooten, die aan de binnenzijde van eene 
gelijke bruine kleur zijn. Het lijf is bij de wijfjes bijna eens zoo breed, als bij de mannetjes. De oogen 
zijn bij gene zeer bol; de sprieten iets langer bij de mannetjes. De voorborst heeft bij den voorrand een 
klein dorentje en draagt op het midden van den rug twee ingedrukte strepen, voorafgegaan door eene 
boogvormige, gekorrelde streep aan beide zijden. Het achterlijf der mannetjes heeft op de bovenzijde 
tien, dat der wijfjes negen leden. De bovenvleugels der eerste zijn langer, boogvormig langs den 
bovenrand, op eenen doorschijnenden grond, langs de aders wit en bruin nevelachtig gevlekt; de onder- 
vleugels zijn doorschijnend en ongevlekt. De bovenvleugels der wijfjes zijn een weinig korter, op eenen 
geelachtig doorschijnenden grond, wit en grijs gemarmerd; de ondervleugels hebben het voorveld met 
onregelmatig verwijderde, kleine, bruine vlekken geteekend; de eerste helft is onder het midden, even 
als het achterveld, bruin, met fijne, gele dwarsaders. Bij beide seksen heeft de derde ader der boven- 
vleugels éénen, de vierde ader drie en de vijfde ader van het voorveld der ondervleugels insgelijks drie 
takken; de eerste van het achterveld heeft twee takken. De voordijen der eerste pooten hebben de 
uiteinden zwart; de dijen zijn van binnen aan den onderkant met eenen enkelen zwarten band bij de 
wijfjes geteekend, welke bij de mannetjes in het midden afgebroken is; aan de buitenzijde dragen zij 
korte zwarte dorentjes. De middelscheenen hebben twee bruine banden; op het eerste lid der tarsen 
is een gelijke band. De dijen en scheenen der achterste pooten zijn bruin gemarmerd. Hoewel de 
beide vleugels in kleur en vorm bij de seksen zeer verschillen, kan er toch geen twijfel bestaan over 
