171 
De bovenkaken der mannetjes van Gnathoclita zijn verlengd, naar binnen gekromd en aan het einde 
sleehts gedoomd; die der wijfjes volgen den gewonen grondvorm. Waarschijnlijk is zulks even zoo 
het geval bij L. (Anastostoma) portentosa en Pattersonii. 
Geen geslacht der Orthoptera is zoo onderscheiden van monddeelen, als Locusta. Onder deze 
deelen verdienen de maxillaarpalpen vooral eene bijzondere beschouwing. Bij eenigen overschrijden zij 
de lengte van den kop, genomen van de kruin tot aan het einde van de bovenlip; bij anderen zijn zij 
merkelijk korter. De laatste wijziging is aan de meeste groepen eigen. Het vijfde lid is eens zoo lang 
als het vierde en aan het einde niet verbreed (9*^® groep, Scaphura, Phaneroptera, Phylloptera, Phyl- 
lophora, Cyrtophyllus), óf merkelijk verbreed (6*1® groep, 20®i® groep, Pseudopbylius, Aprion, Acan- 
thodes; 27®i® groep, Polyancistrus, Megalodon, Mecopoda, en 33®*® groep); — óf het vijfde lid is de 
helft korter dan het vierde (Gnathoclita); — óf het vijfde lid is weinig langer dan het vierde (Hetrodes, 
Ephippigera, Barbitistes, Saga, Locusta, Decticus, Agraecia, Conocephalus, Copiophora) en met zeer 
verbreede labiaalpalpen (Pterochroza) ; — óf het vijfde lid is in lengte gelijk aan het vierde (Hexacentrus, 
Listroseelis armata, S.). — Van de overige vormen met verlengde maxillaarpalpen, hebben deze deelen 
óf vijf leden, zoo als de vorige, met het laatste lid langer dan het vierde (Listroseelis pectinata, Guérin), 
óf met de drie laatste leden gelijk van lengte (Rhaphidophorus, Gryllacris); — óf aan het einde van het 
vijfde, is nog een zesde lid voorhanden (Schizodactylus, Anostostoma). 
B.) De Luchtgaten, 
De luchtgaten der middel- en achterborst, zoo als die van het achterlijf, zijn bij Locusta zeer klein. 
Des te grooter is daarentegen bij sommige het luchtgat der voorborst, waarvan de ovale opening bij 
L. (Hetrodes) pupa en cervina, Klug, twee lijnen lengte, bij ééne lijn breedte heeft. De gevleugelde 
vormen hebben deze opening gewoonlijk door de zijden der voorborst voor een gedeelte bedekt; zij is 
echter insgelijks zeer groot bij Saga, Hexacentrus, L. (Locusta) Loboënsis, nob.; bij L. (Pseudopbylius) 
neriifolia, L. heeft zij, hoewel kleiner en ronder, nogtans ééne lijn breedte. Pallas heeft het eerst 
deze bijzondere verwijding van het voorborst-stigma waargenomen bij L. (Saga) Pedo (Pallas, R eisen, 
Fransche vert. Vol. VIII. pag. 165. nSpiraculum amplissimum utrinque pone pedes priores). Men 
vergelijke verder over bet eerste luchtgat van Locusta, Goureau, Ann. de la Soc. Ent. VI. pag. 49. 
C.) De T^leugels, 
Bij Locusta komen de volgende wijzigingen aangaande de vleugels voor. Boven- en ondervleugels 
zijn óf bij beide seksen gelijkmatig ontwikkeld; — óf zulks heeft alleen bij de mannetjes plaats, terwijl 
bij de wijfjes de bovenvleugels hoornachtig en bol zijn; — óf de vleugels van beide seksen zijn zeer kort 
en onder de voorborst geheel of gedeeltelijk verborgen (Callimenus, Hetrodes, Bradyporus en Ephip-» 
piger) ; — óf zij ontbreken geheel (Anastostoma , Rhaphidophorus en eenige soorten van Saga). 
