172 
Bc bovenvleugels der eerste, met gelijkmatig' ontwikkelde organen voor de vlugt, bij beide seksen, zijn 
dun of lederachtig; — langwerpig en smal, of ovaal, of vierhoekig, zoo als bij Megalodon, en bestaan 
uit een voor- en achterveld. Bij alle zijn de bovenvleugels effenrandig, behalve bij L. (20) crenifolia, 
nob., van welke de bovenrand gekarteld is. Het voorveld der meeste groepen van Locusta heeft vijf 
hoofdaders met zeer schaarsche vertakkingen, in tegenoverstelling van Gryllacris, Schizodactylus, die 
den overgang vormen tot het geslacht Gryllus en menigvuldige hoofdaders of vertakkingen op de boven- 
vleugels hebben, die alle te zamen evenwijdig naar den top verloopen. 
De eerste hoofdader van het voorveld bij Locusta viridissima loopt schuins van de basis over het eerste 
derde gedeelte naar den bovenrand. — De tweede en derde hoofdader is gewoonlijk van dezelfde dikte; 
Pseudophyllus heeft echter de tweede merkelijk sterker. Zij loopen bij Locusta, op korten afstand van 
elkander, boven de helft der vleugels naar den top voort; bij de meeste soorten der groep Phylloptera 
zijn zij echter ten naauwste met elkander verbonden; bij Polyancistrus , Phyllophora en Cyrtophyllus 
verwijderen zij zich bij den top meer van elkander; bij L. (Phylloptera) fenestrata, F., waar zulks even- 
zeer het geval is, loopt de tweede schuins naar den bovenrand; bij L. (Pterochroza) speculata, Stoll, 
is de tweede met de derde ader tot op de helft der vleugels verbonden, en maakt op die hoogte eenert 
regten hoek, eindigende op het midden van den bovenrand. — De derde ader heeft bij Locusta viridissima, 
op het midden ongeveer der lengte, eenen tak, w'elke in regte rigting naar den vleugeltop toeloopt, na 
alvorens eenige vertakkingen afgegeven te hebben. De derde ader van L. (33) lanceolata, Stoll, geeft 
drie, die van Phyllophora en Polyancistrus twee takken af. De vertakkingen ontbreken aan dezen 
bij Pseudophyllus. L. (Pterochroza) ocellata heeft hem in onderscheidene bogten loopende, en van 
L. speculata, Stoll is hij, even als de twee volgende aders, op eene onregelmatige wijze met de 
dwarsaders verbonden. — De vierde hoofdader van L. viridissima loopt van den vleugelgrond tot nabij 
den top, op ongelijken afstand van den tak der derde ader voort en geeft onderscheidene takken af, 
die zich met de vijfde ader verbinden. Bij Decticus en Hexacentrus is de vierde en vijfde ader tot op 
eenen merkelijken afstand van de basis vereenigd. Bij de wijfjes van Pseudophyllus en bij Aprion ziet 
men in het geheel geene takken aan de vierde ader, en bij L. (20) rugosa, L. en femorata, F. is deze 
evenwijdig aan den tak der derde ader. — De vijfde ader van L. cantans loopt schuins langs den onder- 
rand van het bovenveld, eindigende op het midden der vleugellengte ; van L. viridissima, Decticus en 
Conocephalus verlengt deze ader zich echter tot aan den vleugeltop, den onderrand van den vleugel vor- 
mende. Bij Acanthodes, Aprion en groep 20 is de vijfde ader van den onderrand der vleugels verwijderd. 
Behalve de hoofdaders en de takken, welke uit haar ontspringen, zijn op de bovenvleugels dwars- 
aderen voorhanden, door welke de eerste met elkander verbonden worden. De dwarsaders loopen, 
evenwijdig aan elkander, met vierkante, tusschen beide liggende mazen, die klein bij Locusta en groot 
bij Pseudophyllus zijn. Het weefsel der bovenvleugels van Meconema en van de wijfjes van Acridopeza 
en der 9*^® groep is zeer digt en ineengedrongen. De dwarsaders, welke de hoofdaders verbinden, ont- 
springen uit dezelve onder eenen anderen hoek, dan de adertakken; zulks lijdt echter eene uitzondering 
bij L. (Phyllophora) speciosa: hier geeft de derde ader acht evenwijdige takken af, waarvan de zes eerste 
haar met de vierde verbinden, terwijl de twee laatste vrij naar den top loopen. 
