175 
Guineae, bij Acanthodes, Gnathoclita, bij de 27®*® groep, bij Megalodon, PolyaDcistrus, bij een ge- 
deelte der groepen Saga, Pteroehroza, als ook bij L. (G)nocephalus) cüspidata, Klug. De vier aders 
van het voorveld zijn in deze groepen niet evenwijdig aan elkander. Bij L. (Acanthodes) aquilina, Linn. 
zijn drie takken aan de vierde ader, waarvan de twee laatste, evenwijdig aan de aders van het aehter- 
veld, naar den buitenrand verloopen. Deze vierde ader geeft bij Gnathoclita, aan haren oorsprong, eenen 
tak af, welke zich voor het einde weder met haar vereenigt en door zes dwarsaders daarmede ver- 
bonden is. Dezelfde ader geeft bij Megalodon twee takken af, die tot aan den vleugelrand doorloopen. 
Bij Polyancistrus zijn de twee middelste hoofdaders van de andere verwijderd; de derde geeft eenen tak 
af, die aan het einde zich met haar vereenigt; de vierde is onverdeeld. L. (9) Novae Guineae heeft 
slechts vijf aders op het achterveld. Bij al deze vormen is het voorveld en achterveld op dezelfde wijze 
gekleurd; Saga melanoptera, Linn. maakt hierop alleen eene uitzondering, hebbende deze het voorveld 
bruin, het achterveld donker violet; op het voorveld zijn vier aders, van welke de twee laatste omstreeks het 
midden vereenigd zijn. — De groep Gryllacris heeft, even als de vorigen, boogvormige ondervleugels, met 
uitzondering van L. (Gryllacris) Borneoënsis, nob. en Phryganoïdes, nob., waar deze spits zijn. Het 
voorveld heeft vier aders; de derde heeft vier takken aan de bovenzijde over het midden; de vierde, vijf 
takken, die alle naar den buitenrand uitloopen. — Geheel afwijkende van deze allen is Schizodactylus, 
met langwerpige ondervleugels, van welke het voorveld zeven onverdeelde, gebogene aders bezit. 
D.) De Geographische verbreiding. 
Over de geheele oppervlakte van Europa heeft men 45 soorten van het geslacht Locusta waargenomen^ 
Onder allen verheffen zich het meest noordelijk : L. (Ephippigera) aptera, F. of cinerea, Zett.; L. (Decticus) 
verrucivora, F. en brachyptera, F., welke indeFaunaLapponica van Zetterstedt opgenomen zijn. Aan 
deze drie soorten vindt men, in de Orthoptera Sueciae van denzelfden schrijver, toegevoegd L. (Locusta) 
viridissima, L.; L. (Decticus) grisea, F., brevipennis, Charp. (falcata, Zett.); L. (Meconema) varia, F.; 
L. (Xiphidion) fusca, F. — Alle de uit Lapland en Zweden vermelde vormen van Locusta vindt men 
terug in Stephens, Illust. of British Entomology, benevens L. (Ephippigera) autumnalis, Hag. of 
virescens, Steph.; L. (Xiphidium) dorsalis, Latr. en L. (Decticus) Bingleii, Curtis, welke waarschijnlijk 
slechts eene variëteit is van L. verrucivora, Linn. — Over middel-Europa verspreiden zich L. (Ephippigera) 
serricauda, Charp. en punctatissima, Serv.; L. (Xiphidium) dorsalis, Latr.; L. (Decticus) tessellata, Charp., 
diluta, Charp., bicolor, Serv. of abbreviata, B., glabra, Herbst of maculata, Serv. en L. (Locusta) 
cantans, Linn. of gaverniensis, Serv. — Aangaande zuidelijk Europa, zijn van Portugal bekend 
L. (Ephippigera) cucullata, Charp., selligera, Charp., glabricauda, Charp. en scutata, Charp. Van 
de Pyreneën L. (Barhit.) pyrenaea, S. Van zuidelijk Frankrijk L. (Ephippigera) Ramburi, S.; L. (Dec- 
ticus) albifrons, F. en monspeliensis, S., waarschijnlijk eene variëteit der vorige soort; L. (Xiphidium) 
concolor, Burm. — Petagna vermeldt uit de omstreken van Napels L. (Ephippigera) Chabrieri, Charp. 
of varia, P., perforata. Rossi, pedestris, F.; L. (Phaneroptera) lilifolia, F. en hare variëteit thymi- 
folia, P. of gracilis, Germ., falcata, Scop.; L. (Conocephalus) mandibularis, Charp. of conocephala, P.; 
L. (Decticus) verrucivora, L. en grisea, Linn.; L. (Locusta) viridissima, L. — Op Corsica komt voor 
