223 
den vleugeltop te wenden (tusschen den derden en vierden tak ligt er nog een, zonder dadelijken 
zamenhang met de vierde ader). — G, (Gryllotalpa) orientalis, B. wijkt van de vorige af, doordien de 
vierde ader tot den vleugelrand doorloopt, terwijl zij bij de vorige blind eindigt j zij heeft vier takken, 
waarvan de eerste en derde eens getakt zijn, terwijl de eerste en de tweede, boven de ader, naar den 
vleugelgrond doorloopen. — Xya heeft sleehts twee onverdeelde hoofdaders, overj het midden der 
bovenvleugels loopende, gelijk Savigny zeer naauwkeurig, PI. III. fig. 1 $ van de Description de 
1’Égypte, heeft laten afbeelden. 
De hovenvleugels der mannetjes van G. (Braehytrupes) achatinus hebben de eerste ader op dezelfde 
wijze verdeeld, maar tegen het einde meer naar boven gebogen, even als de tweede ader. De vleugels 
zijn over het midden in schuine rigting geknakt, waardoor de derde ader ter dier plaatse als afgebroken 
isj voor het overige heeft zij insgelijks twee takken, waarvan de bovenste nog eens verdeeld is. De 
vierde ader en de zeven laatste takken, die uit haar voortkomen, hebben denzelfden loop als bij de 
maar het gedeelte van het achterveld, hetwelk voor deze zeven takken ligt, wijkt geheel af. 
Het eerste veld, aan den vleugelgrond geplaatst, is vierkant bol aan de bovenzijde, hol en behaard aan 
de onderzijde, ondoorschijnend, glad van boven, en ter zijde bepaald door den bovensten tak van de 
vijfde ader (rarchet, Goureau t. a. p.), die eenen regten hoek om gemeld vak beschrijft. Verder loopt 
over hetzelve, de tweede tak der vijfde ader, met stomper bogt, en onder de helft, in schuine rigting, de 
twee takken der zesde ader (zie PI. XX. fig. 13 a). Het eigenlijke trommelvlies is zeer te zamengesteldj 
men zoude het in drie vakken kunnen verdeden. Het eerste ligt langs de vierde ader, beschrijft eenen 
regelmatigen driehoek, waarvan de top naar de vleugelspits gewend is en wordt door drie takken der 
vierde ader doorsneden, die bijna evenwijdig aan elkander loopen (fig. 13 bb). Het tweede en derde 
vak ligt schuins onder elkander^ zij worden van het eerste veld afgezonderd door dezelfde ader, die 
bij den onderrand des vleugels haren oorsprong neemt uit de vereenigde vijfde en zesde aders, vervol- 
gens schuins naar boven loopt tot zeer digt bij de vierde ader, aldaar eenen boog beschrijft, om even- 
wijdig aan de vorige rigting, naar den onderrand terug te loopen. Het tweede is bijna vierkant en wordt 
in het midden verdeeld door eenen tak der vierde ader, die eenen regten hoek in hetzelve beschrijft en 
zich aan het einde met eenen tweeden tak verbindt, welke bijna regt langs de zijdelingsche grensader 
loopt (zie fig. 13 ccc). Het derde vak is in den vorm van eenen gelijkbeenigen driehoek, met den top 
naar de vierde ader gerigtj in het midden wordt hetzelve van twee boogvormige, evenwijdige ader- 
takken doorsneden, welke uit de vereenigde vijfde en zesde ader insgelijks ontspruiten en weder tot 
dezelve terugkomen; de bovenste dezer twee aderen staat, door eenige korte dwarsaderen, met de boven- 
zijden in verband. De ader, welke dat vak van onderen begrensd, ontstaat uit de twee takken der vijfde 
en uit den bovensten tak der zesde ader; terwijl de onderste tak dezer zesde ader naar den onderrand 
doorloopt (zie fig. 1 3 Savigny (Description de 1’Égypte, PI. III. fig.4) heeft de bovenvleugels 
der mannetjes van Gr. capensis, F. zeer naauwkeurig afgebeeld; alleen heeft hij, even als bij de figuur van 
het wijQe, het boven beschreven middelveld over het hoofd gezien. Gr. capensis komt nagenoeg met 
Gr. achatinus overeen, en is slechts onderscheiden doordien het eerste vak van het trommelvlies vijf takken 
van de vierde ader ontvangt; het tweede vak tegen de vierde ader aanligt; de eerste tak, die over hetzelve 
loopt, eenen stomperen hoek iDeschrijft en de tweede, welke bij G. achatinus regt is, hier eenen sterken 
