225 
aderen doorsneden, welke door fijne dwarsaderen verbonden zijn. Tussehen de twee laatste aderen 
van het voorveld neemt men, zoowel bij Gryllus als bij Gryllotalpa, een kraakbeenig vak waar; de op 
elkander geplooide vleugels worden hierdoor, voor zooverre zij over de dekschilden heen reiken, aan 
de buitenzijde bedekt. 
C. Geographische verbreiding. 
Onder de Europesche soorten van Gryllus hebben G. (Gryllus) domesticus, L. en G. (Gryllotalpa) vulgaris, L. 
de wijdste verbreiding. Het zijn de eenige, welke in de Orthoptera Sueciae van Zetterstedt opgenomen 
worden, terwijl zij tevens, volgens Petagna, in de omstreken van Napels voorkomen. Gr. campestris, L. 
en G. (Oecanthus) pellucens, Scop. (italicus, F.) schijnen niet hooger dan in Engeland te leven; van 
daar strekken zij zich tot in zuidelijk Italië uit, volgens Stephens en Petagna. G. (Nemobius) sylvestris, F. 
en G. (Myrmecophila) acervorum, Panzer zijn slechts van middel-Europa bekend. In zuidelijk Europa 
komen echter onderscheidene soorten voor, welke niet hooger gevonden worden. Zij hebben over het 
algemeen eene meer bepaalde verbreiding, behalve G. (Xya) variegatus, Charp., welke in Portugal, Spanje, 
zuidelijk Frankrijk, Italië en Hongarije' gevonden wordt. Tot de gemelde soorten behooren G. (Gryllus) 
Burdigalensis, Latr. van Bordeaux; melas, Charp. van de Pyreneën en Hongarijë; desertus, Pallas of tristis,S. 
van Sardinië en zuidelijk Rusland; ?aqueus, F. van laatstgemelde landstreek; geminus, S. van Sardinië; 
pipiens, L., Duf. van Spanje en capensis van Napels (zie Petagna); G. (Nemobius) lineolatus, Brullé van 
de Pyreneën en dalmatinus, Ocskay, Acta Le op. VIII. 959; G. (Trigonidium) paludicola,S. van Sardinië; 
G. (Platyblemmus) velatus, S., lusitanicus, S., Ramburi, S. en umbraculatus, L. van Spanje en Portugal. 
Aan gene zijde der Middellandsche zee vindt men, langs de noordelijke oevers van Afrika, nog eenige 
Europesche soorten, als: G. (Gryllus) melas, Charp. bij Tripoli, G. (Platyblemmus) umbraculatus, L. in 
Barbarijë, en G. (Xya) variegatus, Charp. — G. (Gryllotalpa) vulgaris, L. wordt op Senegal en aan de Kaap 
vervangen door africanus, S. en minutus, B.; even als G. (Xya) variegatus, Charp. door fossor, F. in Egypte, 
Dongola, Guinea en aan de Kaap de Goede Hoop. Afzelius (Achetae Guineënses) vermeldt van de 
kust van Guinea; G. (Brachytrupes) vastator, A.; G. (Gryllus) capensis, F. of bimaculatus, A., maurus,F. 
of morio, A., marginatus, A. en vittatus, A.; G. (Trigonidum) varius, obscurus en ciliatus, A.; 
G. (Phalangopsis) reticulatus, F. of longicornis, Afz. — Van de Kaap de Goede Hoop heeft het Museum 
alleen G. (Gryllus) eapensis, F. bekomen. — Savigny geeft van de volgende Egyptische vormen afbeel- 
dingen, als: van G. (Gryllus) capensis, F. PI. III. fig. 4; aegyptiacus, n. sp. %. 5; Cerysii, S. fig. 6; 
geminus, S. fig. 7; G. (Gryllotalpa) cophtus, n. sp. fig. 3, welke het naast komt aan borealis, Catesby, 
daar de vleugels korter zijn dan het achterlijf; G. (Xya) fossor, F. fig. 2 en variegatus, Charp. fig. 1. — 
Serville beschrijft van Madagaskar; G. (Podoscirtus) crocinus. 
In de Fauna Boreali-Americana van Kirby is geene soort van dit geslacht opgenomen, evenmin 
als in de Fauna Lapponica van Zetterstedt of in de Fauna Groenlandica van O. Fabricius. Voor 
het overige zijn van Noord-Amerika bekend: G. (Gryllus) abbreviatus, S., fasciatus, Deg. T. 43. fig. 5. 
en luctuosus, S., welke van Californië in het Museum aanwezig is; G. (Oecanthus) niveus, Deg. en 
bipunctatus, Deg.; G. (Gryllotalpa) borealis, Catesby, B. of brevipennis, S. 
Insecta. 57 
