MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BaT. 
233 
reticulata; petiolulis 4 — 7 lin. longis. Flores et fractus nondum vidi. — 
In sylvis montanis insularum Sumatrae, Borneo cet. 
EVIA Commers. Flores polygamo-monoici. Calyx parvus, 
quinquefidus, deciduus; laciniis praelloratione valvatis. Petala 5, 
sub disco carnoso crenulato inserta, sessilia, patentissima, prae- 
floratione valvata. Stamina 10, subaequalia, cum petalis in- 
serta; filamenta subulata, libera; antherae introrsae, ellipsoideae, 
utrinque emarginatae, biloculares, dorso supra basin allixae, 
longitudinaliter dehiscentes. Ovarium sessile, quinqueloculare. 
Ovula in loculis solitaria, ex apice pendula, anatropa. Styli 5, 
breves, crassi, primo approximali, dein divergentes; stigmata 
obtusa, truncata. Drupa carnosa, putamine lignoso 4-5-lo- 
culari , sub-3-5-lobo , lobis extus fibrosis v. echinatis , superne 
plus minus discretis, monospermis. Semina inversa, subfalcata, 
testa membranaced. Embryi exalbuminosi cotyledones carnosae, 
plano-convexiusculae; radicula brevissima, supera, centrifuga. — 
Arbores in India orientali et insulis Societatis crescentes; foliis 
alternis, deciduis, imparipin natis ; foliolis integerrimis v. serra- 
tis, venis parallelis nervo snbmarginali conjunctis, epunctatis, 
glabris; panicula terminali; floribus parvis, breviter pedicella- 
tis, albidis; fructu eduli. 
Obs. Spondias Linn., mea quidem sententia, tantummodo Species 
Novi Orbis et Africae tropicae continet, a quibus stirpes Asiae tropicae 
cum habitu , tum loculis fructus sursum ab axe usque magis minusve di- 
vergentibus distinguuntur, quo fit, ut radicula embryi revera sit centri- 
fuga. Ceterum animadvertendum , divisionem putaminis in lobos sursum 
in quibusdam Speciebus vix esse conspicuam, in Evici dulci vero (quae 
Spondius dulcis Forst.) admodum manifestam. Itaque Arnott V. Cl. 
(eonf. Wight et Arn. Prodr. Penins. Ind. Or. I. p. 173) hanc ob sin- 
gularem nucis structuram peculiare Genus ( Cytherae ani) constituere do- 
cet, Evium amaram vero (quae Spondios amara Lam. s. Spondias man- 
gifera Willd.) a Spondio, non sejungit, quae tamen utraque et habitu et 
loculis putaminis sursum distantibus conveniunt. Nomen Uytheraeam ser- 
vassem, nisi Evia Commees, antiquius esset. 
SIO. Evia dulcis Commers.: foliolis 9 — 13 ovali-oblongis 
acuminatis costatis remote serratis; putamine distincte lobato. 
Commers. MS. fide De Juss, Gen. Piant, p. 373. — Spondias Cy- 
therea s. Hevi Sonner. Ittn.Il. p. 222. tab. 123. Gaertn. deFruet. 
et Sem. Piant. II. tab. 1 03. Lam. Enc. bot.IV. p. 260. 3. et Illustr. 
tab. 384. — Spondias dulcis Forst. Prodr. 198 et Piant, es- 
cul. p. 33. Gmel. Syst. nat. II. p. 729. Wiled. Spec. Piant . II. 1 . 
p, 752. 4. Pers. Syn. I. p. 509. Pe Cand. Prodr. II. p. 75. 4. Spr. 
Syst. V eg. II. p. 439. 3. — Cytheraea Arn. in Prodr. Penins. 
Ind. Or. I. p. 173. — Nomine Spondia dulci Species nonnullae inter 
se fuere commutatae, quemadmodum illa, quam in Bijdr. p. 1161 eo 
retuleram, a stirpe Forsteri est diversa. — In insulis Societatis et a 
Commeeson in Mauritius transportata, ubi nunc ejus cultura viget. 
