MUSEUM fiOlANlCUAi lUGD.-BAT. 
21 
valvis , polysperma ; spermophoro centrali , pyramidali, pentagono, 
quinquecristato , cristis dorso seminiferis. Semina minuta, re- 
ctiuscula, utrinque apiculata. — Herbae in Asia et America boreali 
crescentes, glabrae, caule ramisque tetragonis, foliis oppositis, am- 
plexicaulibus, veiiulosis, pellucido-punctatis; pedunculis solitariis 
ternisve terminalibus et iu foliorum superiorum axillis, unifloris, 
ebracteatis; floribus magnis, luteis. 
69. Roscyna Japonica Bl. : foliis cordato-oblongis ?. cor- 
dalo-lanceolatis (1|— 3 poli, | poli, lat.) acutis v. obtusis; 
calycis foliolis ovalibus subaequalibus obtusis corolla triplo brevio- 
ribus. — Eypericum Ascyron (haud Linn.) Herb. VON SiEB. — 
In Japoniii. 
Siibord. Hypericeae. 
NORYSCA Spach. Calyx quinquepliyllus, persistens; foliolis 
subaequalibus v. inaequalibus, praelloratione imbricatis. Petala 5, 
hypogyna, calycis foliolis alterna, inaequilatera, decidua, prae- 
li oratione imbricato-convoiuta. Stamina plurima, in phalanges 
quinque breves coalita, decidua; filamenta capillaria; antherae 
nephroideo -orbiculares v. cordato-oblongae, glandula terminatae 
v.eglandulosae. Ovarium sessile, quinqueloculare; ovulis in oopho- 
ris porrectis v. utrinque inflexis multiseriatis. Styli 5, filiformes, 
liberi V. plus minus coaliti. Stigmata parva, subcapitellata. Capsula 
coriacea v. chartacea, quinqueiocularis, septicide quinquevalvis, 
polysperma; spermophoro centrali, pyramidali, pentagono, quin- 
quecristato, indiviso, cristis nempe dorso seminiferis v. tandem 
in laminas quinque lineari-lanceolatas marginibus utrinque semi- 
niferas secedente. Semina minuta', rectiuscula v. curvata, utrin- 
que apiculata, — Suffrutices procumbentes v. ascendentes, glabri, 
praesertim in India orientali, insulis Borbohicis, Sina et Japonia 
indigenae; ramulis teretiusculis v. subtetragonis; foliis oppositis, 
saepe distichis, subsessiiibus v. amplexicaulibus, integerrimis, 
pellucido-punctatis, pedunculis terminalibus, uni- v. furcato-mul- 
tifloris, pedicellis post florescentiam saepe recurvis, lateralibus 
medio bibracteatis; floribus magnis, luteis. 
Obs. Dignissima est Y. Cl. Spach de hoe Ordine ac praesertim de 
Genere Hyperico monograpliia, quae diligenter cognoscatur, quum nulli 
uon botanico, re bene perspecta, perspicuum sit futurum Genus hoc, 
pro hodierno disciplinae statu , de integro esse constituendum et haud dubie 
in tot Genera dissolvendum, quot ex ista turba Ordines habitu congrui 
emergunt. Mihi quidem nullum dubium , quin summi ejus botanici laborem 
in posterum suus sequatur honos, etsi illa dissolutio minus late, quam 
ipse voluit, patere videatur. Hoc certe lubens agnosco, magno mihi in 
ordinandis Hypericineis ex IndiS, orientali et Japonia usui fuisse illum 
laborem, ad habitum praesertim in Generibus naturalibus constituendis 
attendenti. Idcirco Eremanthen et Campylospomm tanquam Subgenera 
cum Norysad conjunxi, ex quibus Genus admodum naturale efficitur, quo 
