40 
MDSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. 
cliiacliina et in Persis valde adhuc expetitur, quod co nifigis mirandum, 
quod pretium ejus illic septuagies vel centies et ultra tantum, quantum 
(jamphorae vulgaids esse solet, in Suraatra vero et Borneo libra vulgaris (s. l ® 
Neerh) 22 — BO florenis constat. Medici enim Sinenses, qui Campboram suam , 
propter stimulum vehementem tumultuarium , tamquam ad usus internos 
noxiam spernunt, Camphorae-^aro^ sedandi et systema nervorum corro^ 
borandi virtutem tribuunt eamque utiliter maxime adversus febres malignas 
adbibent. Olea quidem Camphorae ipse saepius optimo successu in fri- 
ctionibus usus sura ad sanandam affectionem catarrhalem maxime impor- 
tunam , cum rigore et torpore membrorum coiy unctam et nomine Berri- 
berri notam, in qua alia nihil aut parum efficiebant stimulantia. — Itaque 
haud mirum, si jam oHm hanc arborem et mercem tanti pretii, quanti 
Caraphoram istam, attentione sua nationes mercaturae studentes sint 
dig-natae. Jam antiquissimi peregrinatores illi duo, alter anonymus, alter 
Abotj-Zevd-Hassan AlsiurFi, qui saeculo nono in mediterraneis Indiae 
ad Sinam usque penetraverunt, Camphoram sumatranam, tamquam plane 
singularem, laudibus extollunt (Cf. Eenaudot Anciemes Belations dea 
Indes et de la Ukine de deim voyageurs Mahonietms etc. 1718). Auctoribus 
AviCENNa , IsHAK Ibn Amuun et Abou’l-feda , optima e Sumatrae portu 
Fansur advehitur. In libro geographico QazviNii anni L275 de ea haee 
leguntur: //Pangur (s. potias Bantsnr v. Bansur') regio in India, unde 
//Camphora Fan^urica exportatur omnium optima. Camphoram dicunt 
//frequentem esse in annis, in quibus tonitrua, fulgura et terrae motus 
//sunt 5 quae si rariora sunt, etiam Campbora paucior invenitur.” — • Cam- 
pborae ABDomiaciiiD Baqui Javam , Seberifa Idrisi Sobormam (Borneo) 
insulam patriam esse tradunt. Graecis demum e Persarum Arabumve 
scriptis videtur innotuisse , siquidem in opusculo a Svmeone Sexu saeculo 
undecimo conscripto, de virtutibus alimentorum T^oguoj»/ dwdfiBtav) 
legitur , xa(povQdv succum esse concretum arboris magnae in India , cujus 
umbrff vel centum homines contegantur, cet. Idem refert scriptor arabs 
Q.AZV 1 NIUS in libro laudato anni 1275, de magna insula Zd&ig (v. potius 
Zdbedj^ quo titulo scriptis Arabum Sumatra et quoque Java intelligitur) in 
confinio Sinaruni ad Indiam vergentium agens: //,ex ejus mirabilibus sunt 
//arbores Campborae, valde magnae ita ut centum homines vel plus obum- 
//brare possint. Perforatur suprema arbor, inde profluit Camphora liquida , 
//qua plures compleri possunt lagenolae ; tum inferior pars in media arbore 
//transfigitur, unde particulae Camphorae decurrunt, quae gumrai arboris 
A^efficiunt, praeter id, quod in ejus interiori est. Quibus inde sumptis 
//arbor exarescit.” Neque omittendum silentio, Marcum: Polum quoque, 
celeberrimum peregrinatorem Yenetum , qui saeculo decimo tertio exeunte 
in patriam e Sina rediens Sumatram attigit , arboris Camphorae sumatranae 
mentionem fecisse et inter alia Camphoram Venetias attulisse. Itaque 
antequam Lusitani aliaeque gentes Europaeae ad Indiam orientalem navi- 
garant, jam arbor haec cum merce per Orientem celeberrima nota erat: 
quapropter quae de eff retulerunt Boccone, Grimm, W, ten Kuyne, 
A. Sylvius, F. Valentyn, Eumphius, Houttuvn, alii, silentio prae- 
termitto, quorum scripta, etiamsi argumentum illud satis illustrarunt, 
nihil tamen docent de organis fructificationis, quae, ut arbori ordinem 
suum tribuat, imprimis novisse botanici interest. Quum enim vulgo notum 
esset, Camphoram venalem c Lauro gigni, porro arboris Canclliferae 
zcylanicac (id est, Vimmmomi Zeylamei b>. Lami Vlmiamomi LiNN.) radices 
ct lolia similiter destillatione (^amphoram praebere , bine ultro Cainphoram- 
