MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. 
13i 
discrimen dehiscentiae fructus in Lis herbis, ubi fabrica organorum 
fructificationis plane similis est , ad Genera distinguenda minoris esse pretii 
videtur, quippe quod praecipue a tenuissima peiicarpii textui-a et a tume- 
scentiS, spermoplio rorum, sub maturitatem fructus pendet. Verum summi 
sane momenti ad rite limitanda illa, quae recensuimus. Genera haec est 
quaestio, num dentium accessoriorum, calycis vel praesentia vel defectus 
tanti sit habendus, ut illo charactere Genera inniti possint? Equidem 
nimium illi tributum esse puto, siquidem dentes illi non sunt aliud 
quam nervi ultra sinum laciniarum calycis producti, sive mavis aspectu 
morphologico apicum foliorum verticilli externi, quum calyx Lytlirarie- 
rarum duobus verticillis alternantibus foliolorum inferne tubuloso-conna- 
torum constitutus sit putandus. Mihi quidem character ejusmodi, qui 
solS. nervorum s. apicum foliolorum calycis extensione nititur, magis 
aptus esse videtur ad Genera in sectiones vel subgenera dividimda , quam 
ad Genera constituenda, cum praesertim hia sine ulla necessitate sepa- 
randis et augendis ansam praeberet. Hanc ob causam igitur Rotalmn, 
Linn. et Ameletiam De Canjd. sectiones Generis ejusdem naturalis, quam 
Genera rite fundata existimare malo. 
Oh%. 3. Species hujus Generis accuratiore dignae sunt examine, quum 
magna earum in vegetatione similitudo facile confusioni ansam praebeat, 
id quod A, bacciferae Linn., A, verticillatae Lam. , A. indicae Lam, 
aliisque nonnullis obtigit. A. quidem bacdferam Linn. V. Cl. Lamarck in 
^nc. boL I. 131. 3. rejiciendam esse putabat ob fructus non baccatos, 
itaque nomen illi substituit A, verticillatam ^ quae minime probanda est 
mutatio. Attamen dubitari nequit, quin Specie differant; sed A. verti^ 
ciliatam Labi, jam antea in Act. Bononiensibus a. 1767 descripserat et 
depinxerat Gajetano Monti, eique pag. 113 nomen A. saXicifolim indi- 
derat , quod propterea praeferendum. Specimen habemus memoria Marsili 
in humidis agri Patavini lectum , quod et cum descriptione V, Cl. Monti 
et cum figura Lamarck accurate congruit. Cum alia , tum // Flores 
inquit, //ad nodos maximi superiores conferti et conglobati erumpunt, 
// septeni , octoni , aut forte plures , verticillorum modo caulem ambientes , 
//ac foliorum alis innixi, petiolis (v. potius peduncuKs) insidentes brc- 
//vissimis, ut in Maruhio, ut in Mentha ^ ut in aliis, quae verticillatae 
//propterea nuncupantur. Sunt autem flores quantum quidem nobis asse- 
f'qui licuit, corolla seu petalis omnino destituti.’' Guem equidem peta- 
lorum in alabastris a me exploratis defectum confirmare queo. Calyx 
globoso-campanulatus brevissime quadrifidus , lobis lato-triangularibus , in- 
curvis, extus cum totidem processibus (v. dentibus accessoriis) patentibus 
plano-depressis cum ipsis lobis majoribus alternantibus. Si e spermophoris 
in capsula Liberis subglobosis sulco cruciformi notatis judicandum, ovarium 
quadriloculare. Haec autem manifesto indicant A. verticillatae isti Lam. 
deinde ab auctoribus unam pluresve annumeratas esse herbas, minime 
eo pertinentes , siquidem Speciei illi inter alios V. Cl. Arnott in Prodr. 
Fenim. Ind. or. I. 304 hunc characterem tribuit: //leaves lanceolate, 
n attenuated at tbe base : flowers almost sessile , 2 — 3 in the axils of tho 
//opposite leaves: calyx balfgiobose: petals 4 — 5 obovate.” De Candoeee 
quoque auctore flores ejus petalis quatuor obovatis sunt praediti, sed 
maxime inflorescentia illa , quam 2 — 3 modo floribus constare ait Arnott , 
haud ullo modo cum stirpe primo loco a Monti descripta congruit. — 
Uuid autem de A» indicd Lam. statuendum sit, ut explorationes meae 
