MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. 
151 
ribus; floribus dense fasciculatis androgynis. — U, rukricaulis 
Horn. MS. in Herb. Caes. Vindob. — IT, uretiti affluis, quamquam 
foliis brevius petiolatis, minus profunde serratis, trinerviis, spicis lon- 
gioribus. Herba pedalis. Caulis ima paulo crassior penna anatina et ex tereti 
superne in tetragonum v. obtuse quadrangulare abiens , jam uno vel uno 
et dimidio pollice supra radicem fibrosam in ramos graciles subfastigiatos 
divisus, ut hi imprimis ad apicem cum petiolis foliis et spicis hirtulus 
et setulis urentibus sparsis obsitus. Stipulae breves, subulatae, distinctae, 
hirtulae. Folia serraturis parvis acutis v. obtusis triangularibus, membra- 
nacea, trinervia, subtus densius hirtula setulisque crebrioribus obsita , supra 
magis scabra. Spicae simplices, universe foliis cum petiolis longiores , quin 
fructiferae ad pollicem unum vel unum et dimidium excrescentes, sed 
superiorum axillarum magis contractae. — Fide speciminum ex Horto 
botanico Vindobonensi, non addita mentione loci natalis. 
356. Urtica gracilescens» Bl.: parce pubemla setisque raris 
hispidula; foliis e basi rotundata lanceolatis v. ovato-lanceolalis 
poli., I — I poli, lat., pet. 3 — 5 Jin.) acuminatis grosse 
obtuse serratis; stipulis linearibus acuminatis distinctis; capitu- 
lis geminis breviter pediinculatis; floribus androgynis. — Urtica 
gracilis (haud Ait.) Rafinesque. — TT. urenti Linn. quodammodo 
accedens. Caulis herbaceus , gracilis , obtuse quadrangularis , pube rara vix 
conspicua et setis aliquibus sparsis obsessus. Folia per paria circiter 2 poli, 
distantia, superiora sensim minus remota et minora, membranacea, supra 
obsolete striolata cura setis nonnullis urentibus, subtus puberula et ple- 
rumque sine setis ullis , tri- v. subquinquenervia. Stipulae angustae , mem- 
branaceae, puberulae, ^'eflcxae, persistentes. Pedunculi petiolo breviores, 
filiformes, hirtuli. Flores masculi et feminei in capitalis subglobosis in- 
termixti. — In America boreali fide speciminis V. Cl. Eafinesque in 
Herb. Vindobonensi. 
35 7. Urtica fastigiaf a Bl. : herbacea ; caule ascendente fasti- 
giato-ramoso albido-setoso; foliis subcordato-ovatis (5— 81in.,4 — 7 
lin. lat., pet. 3 — 7 lin.) obtusis grosse obtuse crenato-serratis 
utrinque obsolete puberulis et setis sparsis aspersis; stipulis 
(parvis) ovatis acutis distinctis; spicis petiolo brevioribus sessili- 
bus; floribus androgy nis glomerulatis. — Valde affinis V.magellamcae 
PoiR. Em. bot. Suppi. IV. 223. 73 , cujus tamen folia (describuntur ovato- 
lanceolata , acuminata , basi dilatata nec vero cordata , facie utravis glabra , 
raro pilis aliquot albicantibus conspersa. Flabitu ad meam quoque accedit 
U. gracilescentem. — A V. Cl. Cummino in Cliili lecta. 
358. Urtica Bcrlandlera Bl.: herbacea; caule ascendente 
simplici v. subramoso quadrangulari setoso-hispido; foliis e basi 
rotundata v. obtusa ovatis (1 — 1| poli. | — 1 poli, lat., pet. | \ 
poli.) acutis v. acuminatis superioribus lanceolatis (| — 1 poli., 
i poli, lat., pet. 2 — 3 lin.) serratis supra punctato-scabridis 
et parce seligeris subtus imprimis ad nervos puberulis; stipulis 
lineari-lanceolatis distinctis; floribus in pedunculis brevissimis 
dense glomerato-capitatis androgynis. — Caulis 1* ped. , obtuse qua- 
drangularis, inter setas urentes satis appro.ximatos rectos albos absque 
