MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. 
247 
a VV. Cl. Meetens et Kocii elatum videtur improbandum adeoque Liu- 
neanum ei servandum esse, neque refert aliquid ad eam rem, si sequens 
Species dudum cum ea commutata sit, quod plurimis herbariis inspectis 
apparebit. Ab hac autem distinguitur foliis universe majoribus magis 
elongatis longius acuminatis , maltime vero inflorescentia magis dichotoino- 
ramosa, foliolis involucri in basi non confluentibus sed magis distinctis, 
perigoniis herraaphroditicis fructiferis minus elongatis. Fieri possit, ut 
unus alterve e laudatis auctorum locis non hanc Speciem , sed sequentem 
spectet. — In Europae temperatis ad vicos, sepes et in ruderatis. 
590. Parietaria diffusa Mert. etKocH: caule procumbento 
V. ascendente ramoso diffuso hirsutulo; foliis triplinerviis ovatis 
v. ellipticis lanceolatisve (| — 2| poli, 1 poli lat., pet. 2 lin.— 1 
poli) basi apiceque acutis v. acuminatis obtusisve subpubescen- 
tibus; involucri tri- v. cymoso-pauciflbri foliolis basi cohaeren- 
tibus, flore medio femineo; perigoniis staminiferis fructiferis 
elongatis. Mert. et Koch Deutsck. FI. J. 827. Reichenb. FL 
Germ. exc. 1. 181. N°. 1 10. KoCH^Syw. Flor. Germ. et Helv. (ed. 2») 
733. 2. Reichenb. FL Germ. XII. tab. 651. — Parietaria judaica 
(haud LiNJf.) Hali. Helv. N°. 1612 (exci, ut in Syn. seq. cit. Linn.). 
Houtt. Nat. Hist. II. 11. 402. 3. Mill. Diot. N°. 2. Kniph. Gent. 
11. 83. Gaertn. Fr. ei Sem. Pl. II. 184, tab. 119. 8. Lam. 
Illustr. tab. 853. fig. 2. PoiR. in Lam. Ene. hot. Y. 14. 2. Hoffm. 
Deutsch. FL 11. 276. Schkr. Handh. tab. 346. Lam. et Recand. 
FL Fr. (ed. 3-) III. 324. W. 2136.Willd. *§?. P/.IV. 2. 954. 4. 
Lam. et Decand. FI. GalL 184. N° 2136. Pers, Sijn. PL II. 
555. 4. Spr. Syst. Feg. III. 914. 3. — Parietaria offminalU 
(haud Linn.) Poel. Pal. II. 658. Sjiith FL Brit. 189. EngL FL I. 
223. — Adoiodum polymorpha, cum quod, ad' formam et magnitudinem , 
tum quod ad texturam et pubescendam foliorum. Sunt formae foliis ma- 
joribus, quas primo aspectu F. offiemaMs esse credas, sed quae foliolis 
involucri ima decurrentibus s. plus minusve confluentibus et perigonio 
fructifero florum hermaphroditicorura elongato ab illa differunt, quum 
perigonii fructiferi pro staminibus longitudo nimis variet, quam ut dis- 
tinguendis Speciebus inservire possit, id quod crebris explorationibus sum 
expertus. Ad formam foliis majoribus F. officimU Linn. simillimam 
cum alia referenda sunt specimina, tum in Herbario Willkom ex primo 
itinere Hispaniensi N°. 869 P. officimlislLiimi. angusttfoliae nomine mili- 
tans staminibus tubo perigonii fructiferi plus dimidio brevioribus, aliud 
in Hcrb. Hausmann N°. 319 ex australi Tirolia prope Botzen in muris; 
denique specimen , ut videtur , authenticum Boccone in Herb. van IIoven 
nomine F. judaicd (haud Linn.) inscriptum cum titulo: 
t/ F arietaria minor ocymi folio C. B. P. 121. 
isr Parietaria sicula, folio Alsines. Boccon. 47. 
/^M. IL 2. 600.” 
Huic quoque foliis longiuscule petiolatis tenerrimis opaco-piinctatis 
ciliatis supra glabratis subtus ad nervos subpubcscentibus stamina sunt 
tubo perigonii fructiferi fere dimidio breviora. Citatum autem Boccone 
WiLLDENOW V. CI. ^^kF. punctatam ^suam, herbam ex monte Macedoniae 
