MAMMALIA. 
7 
Sunia , quam Ao. 1791. d. 3 o. Decembris vidi, S. Monae valde similis 
erat , magnitudine et colore. Sed nullibi quidquam albi habuit. Facies nigri- 
cans. Fascia dilute cinereo - grisea per frontem. Nulla utcunque barba. Oculi 
avellani coloris in griseum transeuntis. Femina. Tranquilla, quieta, modesta. 
Sed in casulam quoque perangustam erat inclusa. 
Cauda pilis bene obsita, crassiuscula , pulcreque integra. ( 'Trad . Edit.') 
SIMIA A Y GULA. 
In illa quam ego conservo , eminentia pilosa verticis non adeo fastigiata 
est , quam in Buffonii figura , sed magis carinata ut quasi suturam formet ab 
utroque latere versus mediam lineam longitudinalem directis pilis oriundam, 
fere ut in Simia mea Sphinge minore. Ut adeo verear singularem hujus esse 
et distinctivum characterem. 
SIMIA RUBRA. Linn. 
Ea quam in nundinis aestivis 1799. Argentorat. vidi, quamque falso in 
Catalonia captam , minimeque Simiam esse vulgabant , sed aliud animal capite 
quidem simiae sed corpore canis magni graji , magnitudine circiter canis graji 
erat , seu Simiae platypygos meae , sed gracilior. Corpus totum rufum , sed 
multo clarius quam in icone Schreberiana. Fascia nigra pone oculos. Pili breves. 
Cutis desuper nasum quasi compressa , perlucida et rubra , quod Buffonius 
non meminit. An ergo species propria ? 
Cauda dimidia ex parte derosa : griseam ejus extremitatem fuisse , possessor 
asseruit. Minus quam aliae ludicro et petulanti ingenio , imo , referente pic- 
tore qui saepius eam vidit T vere stupido. Vitium forsan individui, uti in cani- 
bus felibusque nonnumquam observatur. 
Vix nihil aliud egit quam saltus in altum omnibus innixus pedibus. Prima 
vice valde mansueta mihi visa et attactu facilis ; secunda vero , et hoc Sine 
caussa iracundiae , catenam incensa momordit, ita ut tangere non ausus sim. 
Laniarii longi. Mas. (Trad. Edit.) 
SIMIA CAPUCINA. Linn. 
1791. visus. Mas. Pili in faciei ambitu cinerei. Nihil incarnati in fronte. 
Glans penis orbiculata , quasi caput clavi referens. Volae manuum nigrae , 
