MAMMALIA. 
89 
Apex subtriqueter , obtusus, introrsum subgibbus , faciecula utrinque 
complanata , altera quae interior videtur subconcava. Supra has facieculas 
superficies anterior quasi margine aliquo eminet , regione inter marginem 
interiorem et sulcum convexae superficiei glabrato ; sed regione inter mar- 
ginem eminentem exteriorem sulcumque striato. 
Sub facieculis annutus nigricans ; quod partem dentis quousque eminet 
extra alveolum indicare videtur. Niger quoque sulcus convexitatis, quousque 
dens extra alveolum eminet. 
Sagitta chordae linearum septem. 
Margo posterior cavitatem baseos ambiens , argutus , scindens. 
Dentes canini superiores faciei internae laniariorum inferiorum atteran- 
tur, et breves manent. Buffon. XII. p. 60. 
Versus inferiora curvati, et superiore ac inferiore superficie complanati. 
Sulcus longitudinalis , profundus , in facie inferiore. Longitudine pollicum 
sex cum dimidio , parte extra alveolum eminente tantum pollicis unius cum 
dimidio. Cavitate baseos pollicum duorum cum dimidio. Buff. p. 62. 
Meus sic se habet : Longitudo tantum quatuor pollicum octo linearum. 
Tamen est ex eodem cranio unde primores. Quare alia quam in Buffoniano 
proportio , et minor quam in illo. 
Sulcus utique in facie inferiore, sed non profundus, verum tres lineas 
cum dimidia latus , et vix sexta parte lineae profundus. Striae in illo quinque 
vix visu detegendae. In altero vero dente oppositi lateris plus dimidio an- 
gustior sulcus , et a ceteris qui totum dentem dividunt vix diversus. 
Alius sulcus similis ejusdem latitudinis in facie quam interiorem esse 
existimo. Duo angustiores in exteriore superficie alio minore separati. Denique 
duo similes 'utrinque ad dorsum dentis. Striae praeterea copiosae. 
Aliter haec in laniario dextri lateris ; ut nihil hic sit constantis. Forma 
compressiuscula , ut altitudo sit quatuordeeim linearum cum dimidia , lati- 
tudo duodecim linearam. 0 
Apex oblique excavatus , introrsum detritus , parte superficiei convexae 
prominula attenuata , cingulo nigricante detritam hanc aream ambiente , et 
in superficiem anteriorem convexam descendente. Neque tamen crediderim 
eatenus tantum dentes extra alveolos eminere , sed si circulus hic niger antice 
ab ultimo apice dentis distat lineis novem , tantumdem supra circulum albidior 
dens est , atque eatenus videtur eminere. Obliquitas detritae concavae areae ad 
apicem ejusmodi est, ut ab interiori superficie versus exteriorem descendat. 
