II. A Y E S. 
VULTUR MINOR. Nobis. 
j 4 lbUS, remigibus nigris y rectricibus fusco-marginatis. 
Longitudo ab apice rostri ad caudae extremitatem pedis unius et decem 
pollicum. Longitudo rostri ad angulum oris pollicum duorum cum lineis tribus. 
Apud Buffonium frustra quaesivi. 
Non est Vultur fuscus Grnelini Sp. 8. licet magnitudine respondeat , quia 
totum caput meo nudum , et remigum apex non convenit. 
Neque et Vultur leuco cephalus ejusd. Sp. 3 . quia rectrices non nigrae, et 
statura isto longe minor. 
Neque et Vultur minor Buffon. p. 164. ( Fautour de Norvege. pl. enl. 
429. non 449.) esse videtur. 
An Vultur stercorarius Peyrousii sive Alimoch Pyrenaeorum ? 
Minima totius vulturini generis species mihi videtur. 
Accepi ex Museo Bipontini Ducis , permutatione aliarum , opera Archiatri 
Rose ; duobus tribusve annis ante quam Museum Carolimontanum , splendi- 
dissimum et in avibus praecipue ditissimum, quum omnes Mauduytianae aves 
Parisinae, inter quas ducentae vel trecentae fere quae in museis Parisinis non 
reperiebantur , istuc coemtae essent, bello destructum fuisset, ut haec fere 
sola sit avis , cum falcone et strige bubone , quas pariter inde habui , quae de 
museo illo supersint. 
Vultures omnes ante ventriculum ingluviem, veluti sacculum propenden- 
tem habent; quod in Gypaeto vidisse, Rajus in Synopsi Avium , p. 9. asse- 
rit. Atque huc spectare videtur illa Volkameri observatio , de qua vid. 
Fischerus in Nov. Acb. Phys. Med. Fol. 1. Obs. 69. Hic sacculus forte fabulae 
de pelecano pullos proprio sanguine nutriente occasionem dedit. Vultur papa 
saepe satis distinctis caracteribus pro Pelecano elHctus occurrit. Vidi aliquando 
