A y E s. 
1 47 
prope nares , ubi obscura aliqua arthrodia rostri cum ossibus frontis est , sub- 
stantia cellulosa ossea, extus apparens in ipsa junctura, in parva impressione 
utrinque ante costam quae inter orbitam et nares est. 
Glandes , semina , radices saepius quam pisciculos edunt. Fine Aprilis jam 
incubare incipiunt. Nidificant quando que in arboribus. Salaces, quae saepius 
coeant. Odorantur longinque. Gatervatim ad quadringentenas in Rheno per 
liyemem reperiuntur. (Ad mille usque quandoque in anatum aucupiis nostris 
per diem collectae visuntur.) 
Modus quo capiuntur , idem cum nostro describitur in Schreben Samm- 
lung II. p. 281. et jam a Willughbaeo p. 286. Locus talis Anglis audit Duk- 
Coy , uti nobis Enten-Coy. Alium modum eas capiendi habet TVillugh- 
baeus p. 285. Vid. etiam Ungarisches Magazin I. B. II. St. 
Pedes in junioribus nigricant, in adultis rubent. Meliores ante solstitium 
brumale. Quando saepius mergunt , ventum aut pluviam praesagiunt. 
ANAS FUL1GULA. 
In aliis caput nitidius violaceum. Remigum interior margo statim a prima 
albescere incipit, quod continuo augetur , donec in quinta etiam exterior 
margo ad rhachin albescere incipiat. Tectrices inferiores fere remigum longi- 
tudine. F eminae collum pectusque pulchre ferrugineum , torque subfusco. 
Crista illi nulla. Remiges maturius et amplius albae , cum aliquo fuliginoso 
admixto. Crissum album, quod non mari. Mentum album etiam in hac ob- 
servo. 
Mas solus cristatus. Accedunt nobis Novembri , abeunt Aprili. 
Macula alba ad basin rostri , de qua Brissonius tacet. Sed ea quoque non 
in omnibus. In alia enim deficere vidi , cui caput magis violaceum , pectoris 
inferior pars non adeo nigro abrupta sed magis maculata erat , sed irregulariter. 
Mas tamen ergt , habuit enim nitidae structurae tracheae labyrinthum. 
MERGUS MERGANSER. 
Quem mergi erythrocephali nomine primum pro specie distincta habui: 
capite cristato castaneo , dorso nigro , abdomine alariamque fascia alba ; 
Baldneri Spitzmerch y pondere 1% librarum ; labyrinthum tracheae ita habet 
formatum, ut trachaea desinat in cochleam osseam minorem, cui alterum 
tracheae bifurcatae brachium inseritur. Huic a latere tracheae opposito adjacet 
T 2 
