AVES. 
203 
et turdus canorus arundinaceus Kleinii A-v. p. 71. et Bockii in Naturfor- 
scher XVII. p. 85 . Alterius quoque speciei, nomine Turdi calamoxeni 
mentionem facit Nozemannus A/v. belg. tab. rarioris arundinaceo , statura 
minore , capite cinereo , dorso magis ferrugineo , rectricibus duabus exteriori- 
bus albis differt. Utraque species insectis victitat. Nidum in arundinibus figunt. 
Nidum turdi scirpacei habet TVirsingius in Collect. Nid. et Ov. tab. XII. 
sed non ad veram avem refertur. Gonf. quae in nota,ad illud caput in versione 
gallica ejus libri, pag. 3 i. dixi. 
LOXIA CURVIROSTRA 
Accepi Ao. 1780. quatuor specimina ex sylva nigra. Unum in itinere mor- 
tuum; alterum paulo post adventum. Reliquae duae aves vegetae supervixe- 
runt. Nutrivi semine cannabis. 
Altera pulchre rubra ; altera viridis ; utrique crissum maculatum , quod et 
in alio Anni 8. (1800.) ; utrique rostrum superius dextrorsum; illi Anni 1800. 
sinistrorsum. Caudae rectrices detritas successive extraxi , alternis diebus unam 
aut alteram. Renatae sunt non intra quatuordecim dies , uti asseveraverat qui- 
dam , sed post quatuor aut sex septimanas. 
Rubra successive amisit colorem rubrum et viridis evasit. Irrequieta , eva- 
dere tentans, fibulam quo vasculum figebatur, mordens, vasculaque dejiciens, 
bacillos rodens et dejiciens donec superior auferebatur. Sic et alia quam Ao. 8. 
(1800.) alui, mitis ceterum et captivitatis jam dudum patiens, non fert vas- 
cula, in quibus cibus potusve offeruntur : sed omni data opera dejicit, convel- 
lit , et soluta rostro circumfert. Os sibi aperiri et linguam inspici patiens , 
familiaris colludere amans ; digitos submordens , insiliens etc. maxime ubi sono 
tschwi tschwi alliceretur. 
Praebui conos pinus sylvestris et piceae, quos sustulit et decorticavit, 
quamquam isti duri, hi subputridi. Multum in illis occupatus, et facile tol- 
lens» Surculos quoque abietis rodere amavit. Thuyam propositam vix arrosit. 
Paulo plus cupressum , ut tamen paulo post ad veteres abietis reliquias rediret. 
Folia etiam aliarum coniferarum exoticarum ita rosit, ut manerent tantum 
fibrae. Parenchyma cum voluptate lingua gustare videbatur. Ramulum exi- 
guum pede continere ad caveae fila ferrea et arrodere solebat. 
Post hyemis finem, ineunte Februario plumae rubescere inceperunt. 
Altera viridis magis tranquilla , vix saliens , non rodens ab initio , nec 
