AMPHIBIA. 227 
rent ossa , quae conservare volui. Omnia in putrilaginem soluta erant, praeter 
ova , quae integra , membrana tensa 1, superfuerunt.) 
Initio Decembris (1791.) in cella vidi unam se prorsus defodisse. Duae aliae 
tantum capite pedibusque. Imposueram cistulae terra plenae jam fine Octobris. 
Faeces semiliquidae ; alias tamen etiam subsolidae pulpae consistentia, 
etiam non sine foetore, et paulo post liquorem virentem non calcareum. Fine 
Junii vidi emitti liquorem lacteum aut calcareum. An urina ? An faeces liqui- 
dae? nam cum stridore aliquo liquor emissus esse mihi videtur. Obtutus ali- 
quid blandi habet. Mansuefactae jam videntur homines nosse , et tactae non 
semper caput retrahunt , quin potius scalpi ad collum amant. Caput quasi 
intra collare membranaceum (duplicatam colli membranam) retrahunt. Sibh- 
lum quandoque emittunt fere serpentum modo. Meatum auditorium externum 
non observo. (Monro Anab. piscium omnibus amphibiis adscribit , saltem 
tympanum.) 
Incedunt pedibus anterioribus perpendicularibus , posterioribus quandoque 
ad perpendiculum terrae innisis , quandoque quasi post corpus tractis. Saepe 
pedibus innisae corpus retrahunt, et margine anteriore testae arietando -illi- 
dunt in alteram vel in parietem, dum eo momento quo corpus antrorsum 
libratur, caput celeriter retrahunt. 
Vorans amplum os aperit, et aliquantum producta crassa brevi carnosa 
lingua mordet plantas , perraro pede anteriore utens ut plantae imponat, eam- 
que sic figat. Aliquando oculis etiam simul nictitat. Collum dum retrahit, 
occiput sub plica transversa quam cutis format reconditur. 
Ovi forma compressa , et testa dura , crassa. Frustra in ventre equino in- 
cubationem artificialem tentavi. 
Aprilis initio 1797. (A. VI.) ex cella exemptae (exierant ex terra in qua 
in cella subterranea hyemare feci, et in superficie jacuerant) rigent exserto 
capite pedibusque : neque in aquam impositae retrahunt. Posui in angulo 
horti aprico , asseribus circumsepto , quo loco totam per aestatem alere solui , 
in umbra tamen , ne nimis cito radiis solis expositae incalescerent , et non 
quinque horae minuta effluxerunt, quum jam incederent, et tactae caput 
retraherent. 
Quum Ao. VII. (1798.) verno tempore cella exemissem, vidi in altera 
femina minore , cui nitidior testa est , ex oculo sinistro multum puris exire , 
quod sensim expressi, et illa haud aegre tulit. Metui ne oculus pessum iret r 
sed aperuit palpebras , et illaesa nitida que fuit cornea pellucida. 
