OBSERVATIONES ZOOLOGICAE. 
252 
D. i; Nov. muscis, asellis, caraborum larvis laute nutrivi. 
D. 5 . Nov. major arcte terrae applicitus jacuit, colore olivaceo nitidiore 
quam hucusque et tuberculis sordide violaceis. Haec tubercula et, forma et 
magnitudine et situ irregularia sunt ; ut tamen majora aliqualem regularitatem 
servent. Thermo metrum erat paulo ultra zero, et erat hac die, ablatis fenestris, 
frigori expositus. Lente vitrea spectata tubercula aliis minutissimis elevatis 
punctis obsessa sunt , absque ullis poris. Summus apex glaber. Continuo licet 
gelido tempore minor aeque ac major in superficie conspicitur, non modo 
foveae insidens, sed et incedens, etiam projectos oniscos vorans. 
D. 12. Nov. major bufo nescio quomodo e campana vitrea se subduxerat, 
et in conclavi repertus est. Quum toto hoc tempore major et minor ad sum- 
mam oram suae foveae jacuissent , tam frigida tempestate quam temperatiore, 
d. 18. Nov. in superficie terrae sedentem reperi utrumque r , majorem aliquanto 
nitidiorem. Quin pridie jam aliquot oniscos oblatos minor devoraverat. 
X). 20. Nov. magis quam fuerat unquam erectus et extensus ad latera Cam- 
panae fuit. Minor postridie pedibus anterioribus insistens , posterioribus se 
arrigebat. Atque idem rursus postridie d. 24. Nov. tam in majore quam minore 
observo. Quid matutino tempore quaerunt , quum reliquo quiescant? D. 26. 
Nov. etiam vesperi ita extensum et scandere tentantem vidi. 
D. 27. post horam nonam major iu conclavi exspatiabatur: quod jam an- 
tea observatum. Quum in olla reponerem, vicli sub margine Campanae exca^* 
vatam esse terram , et ita bufonem evasisse scandendo inter campanae super- 
ficiem exteriorem et ollam, quod intervallum digiti fere amplitudine fuit, 
et altitudo a superficie terrae in olla contentae ad crepidinem ollae trans- 
versae manus. Itaque facile scandere potuit. Sed cur ita scandere allaboravit? 
Reperi terram valde induratam fuisse, ut adeo forte alio abire nisa sit, ubi 
laxiorem offenderet ad fodiendum terram. Et revera relaxata terra se absconi- 
didit , ut tamen postridie consueto more dorsum ostenderet , et summam par- 
tem capitis. 
Quum d. 2C). Nov. aquam ollae infudissem, immerso terrae naso, uti alias, 
evitare tentavit, et in hoc statu mansit , donec vix amplius summas nares aqua 
contingeret. Tum pedibus limum quasi a naribus amolitus elevare caput ali- 
quantum cepit. Subiit tunc cupido videndi quid facturus esset, si totum aqua 
mergerem. Ergo vasi immissum inclinato superfudi aqua. Natando cupiebat 
emergere, et nasum vasi impegit. Tum vero reversus fundum vasis inclinatum 
adscendit } et quievit simulae nares vel minimum aquae superficiei erant paral- 
