( 35 ) 
DILLEN I ACE A E. 
De Botanische kenteekenen onzer Dillen ia eer 
zijn weinig onderzocht, en daar ik planten, die in 
den tuin te Buitenzorg reeds lang voor echte DiL- 
ieniae doorgingen, hij nader onderzoek onder an- 
dere geslachten heb moeten rangschikken, moet ik 
vermoeden r dat deze zeilde gewassen vroeger wel 
Lekend waren, doch voor andere gehouden werden. 
Reeds beveelt Rheede in zijnen Malabaarschen 
tuin , deel 5, png. 5 , de bladeren van Acarapats Jot - 
ti (Tetraccra Rhedii.) aan , om met rijstwatcr afge- 
kookt tot mondspoeling te worden gebruikt tegen aph- 
theli , en Rumphius (deel 2, pag. i4o) prijst tot 
liet zelfde einde aan den met water lijn gewreven bast 
Van Sangius (Diilenia ? serrata). Deze nutlige- 
hoedanigheden^) bepalen, zich echter niet alleen bij 
deze 
Deze hoedanigheid is gegrond op de in deze deelen 
zamentrekkcude stof (Tanin) , die bijzonder onvermengd in die gan- 
sclie geslacht heerscht , maar zich nog niet als galappelzuur vertoont. 
De oplossing van zwavelzuurder geeft de aanwezigheid van die stof in 
hare afkooksels door eenc groenachtigc kleur te kennen; die der 
dierlijke gelatina door een troebel bezinksel. Zoo wel het uit- nis 
inwendig gebruik dezer middelen heeft eene verhoogde werkzaam-» 
heid van de spieren en de huid ten doel , welker contractibiliteit daar- 
door vermeerderd wordt. In ziekten, verbonden met algemeene of 
plaatseljjke verslapping der spieren en vaten, zijn zulke middelen uit 
dien hoofde bijzonder aangewezen ; slechts vordert de inwendig voort- 
gezette aanwending van zulke middelen de grootste omzïgtiglicul , 
wegens de sterke zameimekking van het darm -kanaal, de daarop 
volgende verminderde werkzaamheid der bloedvaten, en de ophooping 
van bloed in het Systema portarum % terwijl hun gebruik ook bij ont- 
steking en aanwezigheid van gastrische stoffen schadelijk is. 
