( 1 56 ) 
gezwollen Leenen te genezen, mits deze kwaal 
uit het Hgchaam of uit de beenen zelve, en niet door 
vallen, stoten of wonding, ontsta; om eene zalf 
of smeersel van die vrucht te maken , neemt men. 
liet volgende in acht: men neemt drie jonge vruch- 
ten, raspt die , doet er de volgende artikelen bij, als- 
een stuitje sentolk (zekere bast), een stukje djamor 
me j rak , twintig kruidnagelen cn eene muskaat- noot; 
deze artikelen worden eerst ondereen fijn gestampt, 
en dan gemalen of gewreven ; vervolgens doet men 
er zoo veel arak of azijn bij, tot men een smeersel 
Verkrijgt, dat niet te dun is, waarmede men bet ge- 
zwollen been van boven naar onder besmeert; dit 
smeersel laat men opdroogeu, en herhaalt deze sme- 
ring di ie of viermaal daags, waardoor men veelal 
spoedig geneest. 
De jonge bloesem. 
Als de bloesem nog gesloten, doch reeds uit het 
blocmhulsel (laloepUng) te voorschijn is gekomen, 
Snijdt nten denzelven af en laat dcszelfs stengel’ (ba- 
gal) zitten ; dezen stengel beukt of slaat men met 
een stuk hout, zoo dat er water uitkomt, dat toe-r 
walk manies of in het zuiver maleisch niera ge- 
naamd wordt, hebbende eenen aangenomen smaak, 
en, als drank gebezigd, eene verfiisschende kracht. 
Van dezen toewakh maakt men zeer bijtenden azijn, 
die door de gaauwdieven gebezigd wordt om de 
kalk der muren door te vreten en op te lossen ; 
de bereiding van dezen azijn geschiedt aldus ; 
Men 
