( 199 ) 
AANHANGSEL. 
t os» — -«> » 
MELIACEÈN. 
Deze familie, waaraan onze bossclien zoo rijk zijn, 
doch waarvan, tot op lieden, slechts weinige soorten 
dea kruidkundigen bekend waren, onderscheidt zich. 
door menige hoedanigheid , welke haar buiten twijfel 
van groot belang voor de geneeskunde kan doen zijn. 
Dit geldt voornamelijk Van de basten van eenige dezer 
gewassen, die niet zoo zeer adst vingerende als wel te- 
vens bitter zijn, en daarbij bavstaehtige balsamieke 
eigenschappen bezitten , alle welke bestanddeelen bij 
deze planten zoo evenredig met elkander verbonden, 
zijn, dat zij ons zoow r el wegens hare tonische als 
koorts werende krachten schatbaar wórden. 
De van zijne buitenste korst gezuiverde bast van On - 
zen Suren (Cedrela febrifuga), w'elken men in de meeste 
bergstreken van Java in grootu menigte aantreft, kan 
ons daarvoor ten bewijze strekken, ofschoon bet uitwen- 
dig aanzien van deze roodbruine schors, wegens baar taai 
zamenstel, geene bijzondere krachten doet vermoeden. 
En echter is deze bast een der beste tonische middelen, 
waarmede de vegetatie ons heeft beschonken, zoodat hij 
de bijzondere aandacht der geneesheeren verdient, te 
meer , daar wij reeds allezins gunstige uitwerkingen van 
zijn gebruik kunnen aantoonen, welke gedeeltelijk kunnen 
dienen tot staving van hetgeen llumpfiius in het 5de 
deel 
