( 2S2 ) 
mïurrt niet het Ovarium toont ons ten duidelijkste* 
dat een leed er kanaal uit het Stigma naar beneden in 
het Ovarium afstij 0 t, hetgeen wij dus met regt als een 
zuadgang (ductus spermatieus ) kunnen aanzien. 
Nadat dit fijne kanaal de basis van het Gynoste- 
mium heeft bereikt , verdeelt het zich in drie takken* 
Welke in de drie zijdclingsche zaadstrengen ( Reeep- 
tacida parietalia) van het Ovarium afloopen. Deze 
Zaadstrengen, bezet met ontelbare kleine eitjes* 
' Vertoonen zich als langwerpige , naar beide zijden 
dikwijls omgekrulde striemen ( Receptacula semibilidal. 
titrimjue inflexa), die in de lengte aan den imvendi- 
gen rand van het Ovarium vastgegroeid zijn , zood >t 
zij juist tusschen de van buiten aan de vrucht meer 
Oi min vooruitstekende streepen komen te slaan. 
De vrucht is dien ten gevolge éénhuizïg* meest-* 
al eenigzins hoekig, gewoonhjk droog, zeldzamer 
vleeschachtig , en opent zich, in het algemeen , in de 
lengte, dikwijls in kleppen, zoodat de drie buiten- 
ste verhevene streepen , als bet ware gelijk het geraam- 
te der vrucht , onveranderd blijven staan ; overigens 
heb ik het onnoodig geacht, mij den omtrek van het 
Stigma, zoomin ais de gedaante van het Ovarium , tot 
cle generische bepaling ten nutte te maken , daar mij 
de overige deelen tot de aangifte van gewigtigc ken- 
teekenen genoegzame middelen aan de hand gaven. 
Bij het rangschikken onzer Javaansche Orchideën heb 
ik vooral gelet op de vorming der Pollenmassa’s* 
daal' duaeive, gelijk iueüs Itobert urowti * il/. Ri+ 
oJiard 
