boven den zeespiegel, op een uur afstands van het dorp Bscharreh. Prof. 
Fraas telde aldaar, in het voorjaar van 1875, juist 377 stuks, maar daaronder 
waren er maar 5, die meer dan 10 M. hoog waren. Yolgens sommigen is 
intusschen dat gedeelte van den Lihanon verreweg het schoonste. Lady 
Burton daarentegen, die met haar gemaal en Sir Drake het bosch bezocht, 
spreekt een geheel ander oordeel uit 1 . Ja volgens deze Engelschen is het 
voorkomen dier hoornen zoo ellendig, dat geen Engelsch landedelman ze in 
zijn park dulden zou. 
De Libanon is tamelijk sterk bevolkt, daar op 2750 □ km., 300000 
menschen leven. Daaronder zijn 230000 Christenen, de overigen zijn Droesen 
en Muzelmannen. Zoo is dit gebergte, dat het Christendom, in de eerste 
eeuwen onzer jaartelling , uit de eerste hand ontving , bepaald een Chris- 
telijke landstreek geworden. 
Die Christenen noemen zich zelven Maronieten , naar den heiligen Ma- 
ron , een vroom landverhuizer uit de 4e eeuw. Ofschoon zij zich bij de 
R. C. Kerk hebben aangesloten , wijken zij daarvan af in eenige zeer be- 
langrijke punten. Zoo is bij hen het huwelijk der priesters geoorloofd , 
het avondmaal gebruiken zij in beide gestalten , bij de mis bedienen zij 
zich van de Syrische taal en hun eigen heiligen en godsdienstige feesten 
hebben zij behouden. 
Dit dappere en geharde volk is met innige trouw aan zijn Christelijk 
geloof verknocht. Hun dorpen en 200 kloosters , hangen als adelaarsnes- 
ten tegen de bergwanden aan , gebouwd op vooruitstekende rotsen en ter- 
rassen. Veelal vindt men in den omtrek goed bebouwde graanvelden, 
Amerikaansche zendelingen zijn druk in de weêr om de Maronieten voor 
het protestantisme te winnen , doch tot dusver schijnen zij daarmede nog 
niet ver gevorderd. 
De Droezen , die de Zuidelijke deelen van den Libanon bewonen , zijn 
nog een eenigzins geheimzinnige stam. Noch omtrent hun afstamming , 
noch omtrent hun eigenaardige godsdienst bestaat volledige zekerheid. 
Christenen zijn zij niet , Mahomedanen evenmin , doch den laatsten staan 
zij nog nader dan den eersten. Naar het schijnt bezitten zij een eigen gods- 
dienst , dien zij waarschijnlijk uit Egypte gekregen hebben en zorgvuldig 
geheim houden. Zij beweren zelve in het geheel geen godsdienst te heb- 
ben , doch zeker is het , dat zij aan één God gelooven , noch aan den 
Bijbel, noch aan den Koran eenig gezag toekennen, geen vasten houden en 
wijn drinken. Zij beschouwen zich zelven - — wat hun afkomst aangaat — 
als zonen van het Hemelsche Rijk. Zeker is het, dat zij een schoon, krach- 
tig menschenras zijn, dapper en dichterlijk, doch ruw, wreed en trouweloos. 
Eeuwen lang leefden Maronieten en Droezen in vrede nevens elkander, 
eerst in onze .eeuw zijn zij vijanden geworden 2 . Jaarlijks verlaten 
vele Droezen den Libanon om over den Hauran te trekken , waardoor 
hun aantal in eerstgenoemd gebergte zoo gering geworden is , dat het 
niet meer dan 40000 bedraagt. 3 . 
1. Richard Bimon and Charles Tyrwhetl Dralté. Unexplored Syria: Visils lo ihe Libanus 
the Tulul el Safa, the Anti-Libanus, the Northern Libanus and the Alah. London. 1872. 80. 
2. H. Guys. La nation druse, son histoire , sa religion, ses moeurs et son ctat polilique 
Marseille. 1860. 8o. 
3. Oscar Fraas. Drei Mo na te arn Libanon. Stultgarl. 1876. 8o. 8» 54 — 58. 
