3 8 
Heeft men Surghaja achter zich, clan locpt de weg over een rotsige hoog- 
vlakte, vervolgens door het schoone dorp Zedebani , in het dal van den 
Barada, door El-Fidscheh, totdat men bij het bekoorlijke dorp Dumar, den 
Franschen straatweg weder bereikt. Dezen volgende verheffen zich al spoedig 
de koepels en minaretten van Damascus boven een dicht woud van ooft- 
boomen. 1 
Damascus, cle hoofdstad van Syrië, telt 120000 tot 150000 inwoners. 
Het ligt op een hoogte van 696 M. boven het vlak der zee, aan den rand 
der woestijn. Het is eigenlijk een oase, aan alle zijden door de woestijn 
omgeven. Want terwijl de vlakte, waarin zich de stad verheft, ten Z., ten 
W. en ten N. omgeven is door de kale rotsen van den Anti-Libanon en zijn 
uitloopers, neemt, aan de Oostzijde, de Syrische woestijn onmiddelijk een 
aanvang. Damascus is een van de oudste steden der aarde, een levendige 
handelsplaats en als onvervalschte type van een echt Oostersche stad, een 
bezoek meer dan waardig. 
In de volkstaal draagt Damascus den naam van Esch-Scham , een naam 
waarmede tegelijk geheel Syrië wordt aangeduid. Maar wil de Arabier in 
zijn dichterlijke taal uitdrukken, wat Damascus voor hem is, dan spreekt hij 
van »het paradijs”, »de moederkus op de wang der aarde”, »de met pau- 
wenvederen getooide”. Want de Mahomedanen tellen Damascus onder 
de vier paradijzen. Intusschen valt het niet te loochenen, dat zij daarbij 
hun phantasie ruim spel laten. Het oordeel van een zeer bevoegd Eu- 
ropeesch reiziger luidt vrij wat minder gunstig. »De stad is omgeven door 
vervallen vestingwerken, die hier en daar door vooruitspringende torens 
worden afgebroken. Het uiterlijk aanzien is daardoor zeer schilderachtig, 
doch het inwendige is daarmede volstrekt niet in overeenstemming. Want 
zelfs in de aanzienlij kste straten, gaat echt Oostersche slordigheid en on- 
reinheid aan een diep verval gepaard. De huizen schijnen als door een gril 
neêrgegooid te zijn, zoo kronkelen zich de straten en stegen, zonder eenige 
regelmaat, door elkander heen. Nergens heeft men de kunst te hulp ge- 
roepen, om ook maar de geringste versiering aan het uiterlijke der huizen 
aan te brengen en slechts bij uitzondering komt een van traliewerk voor- 
zien venster aan de straat uit. Aldaar vindt men zich door steile, blinde 
muren omringd. 2 
Onder de historische gebouwen der stad moet allereerst genoemd worden 
de hoofdmoskee, de voormalige St. Johanneskerk, de grootste moskee der 
geheele Mahomedaansche wereld. Merkwaardig zijn verder de talrijke ba- 
zars, die, ofschoon ze in hoofdzaak overeenkomen met die van alle Ooster- 
sche steden, alle anderen achter zich laten ten opzichte van uitgebreidheid 
en rijkdom. En inzonderheid groot is de verscheidenheid van Oostersche 
fabrikaten, die hier door alle volken van het morgenland worden saamge- 
bracht. 
Damascus is ontegenzeggelijk de schitterendste stad van het binnen- 
land van Syrië. Ten N. hiervan liggen Horns, Hamah en Haléb of 
1. Dr. Hans Prutz. Aus Phönizien. Geographische Skizzen und historische Studiën. Leipzig. 1876. So. 
Gérard de Rialle. L’Anti-Libanon. Paris. 1868. 80. 
Burton en Drake. Unexplored Syria. London. 1872. 8o. 2 Bnd. 
2. Jnlius SeifT. Reisen. S. 183. 
