de regeering, zijn zij gehaat hij hun nomadische landgenooten, die hun be- 
zittingen en hun leven voortdurend bedreigen. 
De Fellahs bewonen kleine, armelijke, leernen hutten en deelen de be- 
perkte ruimte zeer broederlijk met hun veestapel, die echter meestal slechts 
een zeer beperkte ruimte noodig heeft. Zij spreken de Arabische taal en 
belijden den Islam. Men vindt onder hen slechts enkele christenen, in het 
geheel geen joden. 1 
Sedert eenige jai’en hebben een handvol Duitsche dweepers, meest Wur- 
temburgers in eenige plaatsen van Palestina, zooals Kaipha, Jaffa, Sarona 
en Jerusalem, zoogenaamde tempelgemeenten gesticht. Niet zonder over- 
drijving spreekt men over een Duitsche kolonisatie in Palestina, want alles 
meegerekend, bedraagt het totaal aantal der tempelkolonisten niet meer dan 
750 zielen. 2 
ARABÏE. 
Het Arabisch schiereiland behoort tot de minst bekende deelen van den aard- 
bol. De groote, witte plekken, die we op de kaart van dit land aantref- 
fen, wijzen terstond op het gebrekkige van onze kennis aangaande deze ba- 
kermat van den Islam. Slechts bij hooge uitzondering heeft de voet van 
een Europeaan het gloeiend heete woestijnzand van Arabië betreden en 
bijna de helft van dit kolossaal gebied is nog geheel onbezocht. 
Intusschen weten we, dat zijn geheele natuur, zoowel wat zijn fauna en 
flora aangaat, als ten opzichte van zijne ethnographische en historische toe- 
standen overeenstemt met die van het naburig Afrika, waarvan het alleen 
door den smallen zeearm der Roode Zee gescheiden is. Ja uit een geogra- 
phisch oogpunt, behoort dit land beslist tot laatstgenoemd werelddeel. Het 
waterbekken van de Roode Zee heeft vermoedelijk eerst sedert korten tijd 
— kort in geologischen zin — gescheiden, wat oorspronkelijk vereenigd was. 
Van het gebied van den Libanon zoowel als van Mesopotamië is het ge- 
scheiden door de Syrische woestijn. 
De meeste reizen, die in Arabië ondernomen zijn, bepalen zich tot 
den smallen kustzoom langs de Roode Zee, die dan ook betrekkelijk vrij 
goed bekend is, beter althans dan het binnenland, dat over zijn grootste 
breedte, door den kreeftskeerkring doorsneden wordt. De ouden verdeelden 
1. Paul Langerhaus. Ueber die heuligen Bewohner des heiligen Landes. Archiv für Antliopolo- 
gie. VI. Bd, S. 201 en 202. 
2. Chr. Hoffmann. Occidenl und Oriënt. Eine cultur-geschicluliclie Betrachlung voin Standpunkte 
der Tenipelgemeinden in Palestina. Stuttgart. 1875. 8o. 
