50 
Het eigenlijke schiereiland Arabië is een tafelland , 2750000 □ km. 
groot, en bewoond door hoogstens 5000000 menschen van den Semitischen 
stam , die men onderscheiden kan in Arabieren met vaste woonplaatsen 
en nomadische Arabieren. Voor deze laatsten — de zonen der woestijn — 
is veelal de naam van Bedouïnen gebruikelijk. 
De Westkust van Arabië , Hedschas en Jemen , vormt een Turksch 
ejalet, met Mekka als hoofdstad. De eigenlijke beheerscher van het land 
evenwel is de Groot-Sherif van Mekka en Medina, het hoofd van den theo- 
cratischen adel. Wel heeft deze slechts een geestelijke macht , doch niet 
dan ten koste van rijkelijke geschenken, erkent hij den Sultan van Turkije 
als zijn opperheer. 
Wat Rome voor de Katholieken is , dat is Mekka voor de Mahomedanen. 
Deze stad, die 45000 inwoners telt , ligt in een nauw dal, aan alle zijden 
door steile rotsen omgeven. Het is een open plaats, in welker Zuidelijk 
deel zich het »Huis Gods het »Beit Uilak” verheft. Hieronder verstaat 
men de groote Moskee , die de beroemde Kaaba bevat. Het gebouw , dat 
den ingang van het smalle dal bijna geheel verspert , strekt zich van het 
N.0. naar het Z.W. uit, als een vierhoek van 250 schreden lengte en 200 
schreden breedte. De Noordzijde wordt gevormd door een vierdubbele zui- 
lenrij , de overige zijden bestaan uit drie rijen zuilen , die koepelvormige 
verwelven dragen. Het aantal dier verwelven bedraagt 152 en in dezen 
hangen^ glazen lampen, die allen worden aangestoken gedurende de maand 
Ramadan , de heilige maand der Mahomedanen. De oudsten dier zuilen 
zijn vervaardigd van het gewone rotsgesteente , dat in de omstreken van 
Mekka gevonden wordt ; de lateren bestaan uit marmer, graniet of porfier ; 
allen zijn het schenkingen der geloovigen. Echter vindt men er ook , die 
afkomstig zijn van oude Romeinsche en Grieksche tempels uit Syrië en Egypte. 
Binnen in deze moskee ligt het » heilige huis/’ de Kaaba. Het is een 
klein, massief gebouw, 13 M. hoog. Maar dat onooglijk, zonderling 
blok is voor de geheele Mahomedaansche wereld omstraald door een au- 
reool van heiligheid , van mythen en wonderen. Aan de Noordzijde is een 
deur, die naar het binnenste van het heiligdom voert , langs een met goud 
en zilver ingelegde trap. In een der hoeken van de Kaaba ligt de ver- 
maarde »zwarte steen.” Yolgens de sage gaf God hem aan Abraham, als 
een bewijs zijner bizondere genade. Het is klaarblijkelijk een meteoorsteen 
en als zoodanig is hij dus werkelijk uit den hemel gevallen. 
Kostbare kaarsen en steeds gevulde wierookvaten vervullen de Kaaba 
met een welriekenden geur. Alle geloovigen, die de Kaaba betreden, verla- 
ten die niet zonder vurige kussen op den steen te hebben gedrukt en daar- 
door is hij zoo glad geworden. 
Aan de Westzijde van de Kaaba bevindt zich de »gouden goot het 
regenwater, dat daardoor naar binnenvloeit , heeft volgens de meening der 
Mahomedanen een wonderbare, genezende kracht. 
halbinsel und einigen angrenzenden Gebieten in Verbindung mit der „Ordnanee Snrvey of Sinai” 
und dem «Palestina Exploration Fund'’ unlernomnien von E. H, Palmer. Gotha. 1876. 
