58 
punten elkander bijna raken, terwijl ze elders weder van elkaar verwijderd 
zijn. Hier en daar vindt men inzinkingen, die klaarblijkelijk eenmaal met 
water waren gevuld, doch deze vroegere meren zijn thans uitgedroogd en 
op hun voormaligen bodem vindt men thans nederzettingen, waarin de 
landbouw met gunstig gevolg beoefend wordt. Yan het Oostelijk uiteinde 
van dezen pas, loopt de weg over bet Nagao-gebergte naar Gundam® en 
van hier af neemt hij het karakter aan van een boom- en waterlooze woes- 
tenij. De woestijn — de Daschti-be-dar — strekt zich uit over een breedte 
van 10 tot 20 km., tusschen Katscha , Goendaiva en Sindh. 
Alleen van den Zuidelijken rand van het hoogland van Kelat stroomen 
waterrijke rivieren naar den Indus. De eenige stroom, die altijd van wa- 
ter voorzien is, schijnt de Mulloh te zijn ; de Nari, die Noordelijker stroomt, 
heeft slechts gedurende den regentijd een genoegzamen voorraad water om 
den Indus te bereiken. De hoogtedalen schijnen over het algemeen arm 
aan water te zijn. 
Het klimaat is tropisch in de vlakte ; dat van de hoogvlakte van Kelat 
vormt, met zijn koude winters, zijn hevige stormen, gedurende den regen- 
tijd, zijn zachten Noord-Italiaanschen zomer en zijn zeer geringen neerslag, den 
overgang tot het drooge klimaat van Centraal-Azië. 
De landbouw is in deze bergstreek geheel afhankelijk van den meerde ren 
of minderen neerslag, en waar deze vaak veel te gering is, is dit voor dat 
deel der bevolking, dat vaste woonplaatsen heeft , een groot bezwaar. 
De toppen der bergen zijn geheel kaal en ook langs de hellingen komen 
de bosschen slechts spaarzaam voor. De meest gewone boomsoort is de 
pistacia cabulica; in de lagere dalen treft men ook boschjes aan van olij- 
ven, amandel- en perzikboomen, die hier in het wild groeien, zoodat de 
vruchten niet eetbaar zijn. Echter gedijen de Europeesche ooftboomen uit- 
stekend tot op een hoogte van 1100 M. en vooral wordt de hoedanigheid der 
druiven geroemd, waarvan uitstekende wijn gewonnen zou kunnen worden. 
De grootere dalen zijn over het algemeen vruchtbaar ; tarwe, gerst, mais en 
uitnemend goede tabak gedijen overal, katoen daarentegen nergens. Ge- 
durende den zomer hebben die vlakten, die een voldoende besproeiing heb- 
ben, het voorkomen van een zorgvuldig bebouwden tuin. Daarentegen zijn 
de hellingen der bergen alleen voor weidevelden geschikt, waardoor het 
grootste gedeelte der bevolking gedwongen is een nomadenleven te leiden. 
Naar het Noord- Westen toe, in het gebied van Seistan, wordt het land 
vlakker. Hier ligt het moeras Hamoen , waarin de belangrijkste rivier van 
Afghanistan, de Hilmend, uitloopt. Dit vlakke landschap is een nog on- 
bezochte zandwoestijn. Wel geven de landkaarten een karavanenweg aan, 
die van Kelat, over het Sarawan-gebergte, in een bijna rechte lijn naar 
Nudbar voert , doch nog nimmer heeft een Europeaan dien weg gevolgd, 
die door het Noordelijk gedeelte van de woestijn van Beloedchistan loopt. 
Echter weten wij, dat deze woestijn zich uitstrekt tot in het aan zee ge- 
legen Mekran. Zij eindigt daar in een verschrikkelijk heete kust, zonder 
havens en zonder eenigen plantengroei, die door een woest kalkgebergte 
van het binnenland gescheiden is. 
De Noord-Oostelijke rand van Kelat vormt de waterscheiding tusschen 
de rivierstelsels van Centraal-Azië en de zijrivieren van den Indus. Dit 
