60 
Het hoofdbestanddeel van de bevolking dezer stad vormen de Perzisch 
sprekende, doch sunnitische Hihwar. Schiften, die hier ten diepste gehaat 
worden, komen er niet voor, wel Beloedschen, Brahui’s, Dschats en en- 
kele Hindoes. 
In deze plaats resideert de khan, omringd van een duizendtal trawanten, 
die over het algemeen tot het uitvaagsel van het menschdom behooren. 
Dr. Bellew stond er verbaasd over, hoe het den khan gelukt was, zulk een 
bende nietswaardige deugnieten bij elkaar te krijgen. 
De tegenwoordige beheerscher van Kelat maakt den indruk van een 
hoogst onbeduidende persoonlijkheid te zijn. Het vertrek, waarin de En- 
gelscbe gezanten ontvangen werden, zag er alleronooglijkst uit en het ge- 
heele slot was niet veel meer dan een houten barak. 
Zoowel naar hun spraak te oordeelen als volgens geschiedkundige over- 
leveringen, zijn de Brahuis de oudste bewoners van het land. De Beloedschen 
zijn eerst later van uit het W. aangekomen. Nog heden ten dage bewo- 
nen zij meer de vlakte en vormen de landelijke bevolking. Beide stam- 
men belijden den Islam, doch terwijl de Brahuis even als de Afghanen Sun- 
niten zijn, zijn de Beloedschen sjiïten. Alleen in het W., aan de gren- 
zen van Seistan, hebben de laatsten tot dus ver de leiding der zaken in han- 
den gehouden ; in Kelat regeeren de Brahuis, die daar de hoogste standen 
vormen. Weelderig leven zij niet ; diegenen, die Bellew zag beschrijft hij 
met deze twee woorden : arm en hongerig. Van hunne geschiedenis is wei- 
nig bekend ; zij zijn echte nomaden en zooals vele Afghaansche stammen, 
trekken zij, gedurende een bepaalden tijd van het jaar, van het hoogland 
naar de laagvlakte, met hun familiën en kudden. Enkelen hebben zich in 
dorpen gevestigd en houden zich met den landbouw bezig ; zij zijn verdeeld 
in een menigte clans of khels ; hun legerplaats heet » tuman” en het hoofd 
van den clan Dtumandar.” 
Hun geheele uiterlijk, vooral hun gelaatstrekken en evenzeer hun taal 
onderscheiden hen van de omliggende volken : Afghanen, Beloedschen en 
Dschats. Ook van hun zeden geldt hetzelfde, ofschoon al die volken, in 
roof- en moordzucht, punten van overeenkomst hebben. 
De Brahui’s zijn van middelbare grootte en hebben een donkerbruine 
huidkleur ; zij hebben een breed gelaat, met hooge jukbeenderen, een zeer 
dunne baard, terwijl daarentegen hun gitzwart haar buitengewoon dik is. 
Hun oogen zijn donker, hun blik doordringend en hun geheele lichaams- 
bouw is krachtig. In hun taal komen veel Perzische en Indische woor- 
den voor. 
Nog treffen we hier een anderen stam aan, geheel afgescheiden van de 
Brahui’s en Beloedschen, de Luri's, een soort van Zigeuners, die weinig 
talrijk, doch door het geheele land verspreid zijn. Zij zijn muziekanten of 
drijven ’t een of ander klein handwerk. Ze hebben volstrekt geen grond- 
bezit en worden door hun landgenooten als verworpelingen beschouwd en 
behandeld. 1 
1. Bellew. From the Indus to the Tigris. P. 52 — 57. 
