67 
vlakte der ommuurde stad inneemt en de paleizen van eenigen zijner gun- 
stelingen. De straten zijn meestal nauw, krom en slecht geplaveid , de 
huizen klein en onpraktisch ingericht. Een tegenstelling daarmede 
maken de talrijke bazars , waar de smaakvolste voortbrengselen van nut en 
weelde liggen uitgestald. 
In het Westen van Irak Adschemi ligt Ramadan , het oude Ecbatana , 
met 30000 inwoners. Hier wijzen de Joden de graven aan van Mordechaï 
en van Esther. 
De voormalige hoofdstad van Perzië — Ispahan — ligt te midden eener 
heerlijke omgeving. De stad bevat een menigte prachtige bouwwerken, en vele 
fabrieken van goud- en zilverstoffen. Het aantal harer inwoners , dikwijls 
op 150000 tot 200000 opgegeven, wordt door Petermann op slechts 60000 
geschat. 1 Daaronder zijn vele Armeniërs en Joden , die vooral in de 
voorsteden gevestigd zijn. De stad bereikte haar hoogsten bloei onder de 
regeering van Schah Abbas den Groote (1587 — 1629). Toen bedroeg hare 
bevolking niet minder dan 750000 inwoners en men vond er niet 
minder dan 1800 karavansera’s en 270 openbare baden. 2 Nochtans herin- 
neren sommige gehouwen aan die vroegere grootheid, zooals een aantal 
paleizen , waaronder het weder herstelde stadhouderlijke paleis , honderd 
moskeeën, o. a. de Koningsmoskee, volgens sommigen de schoonste van de 
geheele Mahomedaansche wereld, het ontzaglijk uitgestrekte plein Meidan 
en de thans grootendeels vervallen Schah- Abbas-Bazar. Denkt men echter 
aan haar vroegere grootheid terug, dan vertoont de stad een somber beeld 
en vooral ligt ze in het stof sedert den vreeselijken hongersnood van 187 1. 
Niet minder dan 9 / 10 van de stad wordt door bouwvallen ingenomen. 
In het Noord- Westen en Westen, wordt Irak Adschemi begrensd door de 
provinciën Aderbeidschan, Ardilan , Luristan en Kusjistan of Arabistan , 
welke laatste provincie ten deele bespoeld wordt door de Perzische golf. 
Ten Z. van Irak liggen Farsistan , Kuman en Mekran ; het laatste grenst 
aan het rijk van Kelat. Al deze gewesten zijn hooge berglanden, die van 
de zee uit, met steile terrassen opstijgen. Zij vormen den Westelijken en Zuide- 
lijken rand van het hoogland van Iran. Naar het N. toe loopt de bodem 
natuurlijk weer af, zoodat het plateau van Irak nog lager ligt dan de meeste 
lengtedalen, die in de Zuidelijke provinciën menigvuldig voorkomen. Het 
Westelijk deel dier provincie wordt ingenomen door groote zoutsteppen, 
die zich ook over het Oostelijk deel van Chorassan uitstrekken. 
In een der bovengenoemde lengtedalen, die schitteren in den weelderigsten 
plantengroei, ligt, op een hoogte van 1350 M. boven den spiegel der zee, 
het veelbezongen Schiras , met 25000 inwoners. 
Deze stad, door rozentuinen, wijngaarden en cijpressen-bosschen om- 
geven, is nog slechts een schaduw van hetgeen ze eenmaal was. Toch heeft 
Schiras, door zijn handel in wijn, rozenolie en rozenwater, nog steeds een 
zekere belangrijkheid behouden en ook haar schoone ligging is, niet zonder 
grond, door Qostersche dichters geprezen. Bovendien , wanneer de reiziger 
wekenlang niets anders gezien heeft dan kale woestijnen, maakt het ge- 
zicht van een frisch donkergroen landschap des te meer indruk. En waar- 
1. Zie over Ispahan. Ausland. 1876. No 23. S. 449. 
2. Reuschle. Handbuch der geographie. V. S. 517 u. f. 
