34 
leid en verwerven hun diploma als geneesheer. Nu spreekt het wel van zelve, 
dat geen Europeaan, tenzij hij aan levenszatheid laboreerde, zich aan deze 
geneesheeren zou toevertrouwen ; dat neemt echter niet weg, dat zij toch 
verreweg de voorkeur verdienen boven de kwakzalvers, die vroeger alleen 
de geneeskunde in handen hadden. In weerwil van de oppervlakkigheid 
van het onderwijs, bewijst toch de Amerikaansche universiteit een belang- 
rijken dienst aan het land, doordien zij zich vooral toelegt op de verbrei- 
ding van nuttige kundigheden, in de eerste plaats natuurwetenschappen. 
Maar bovendien zijn de professoren dier school te gelijkertijd ijverige ver- 
kondigers van het evangelie en maken, met echt Amerikaansche energie, 
proselieten. De protestantsche gemeente in Baireuth omvat dan ook reeds 
vele honderden gezinnen en de geldelijke bijdragen, die vooral uit Amerika 
zeer mild vloeien, hebben niet alleen een school en een stóompers, maar 
ook een schoone kerk in het aanzijn geroepen. Ook in den Libanon maakt 
het protestantisme snelle vorderingen. 
Naast deze protestantsche instellingen staan eenige katholieke. Onder 
dezen noemen we het collegie der Melkitische Grieken, het Jesuiten-col- 
legie te Ghazir en dat der Lazaristen te Antura. De twee laatste in- 
richtingen zijn geheel Fransch en daar de jeugd van Baireuth bijna uit- 
sluitend in de beide laatstgenoemde inrichtingen haar opleiding ontvangt, 
zoó wordt meer en meer het Fransch de conversatietaal der hoogere stan- 
den en verdringt langzamerhand het Italiaansch, dat tot voor omstreeks 
twintig jaren den boventoon voerde 1 . 
Op geringen afstand van de kust, hier en daar slechts 15 km. van de zee 
verwijderd, vertoont zich aan het oog van den reiziger een steile en naakte 
rotswand. Yan dezen mag evenwel gezegd worden, dat hij zich ongun- 
stiger voordoet, dan hij in werkelijkheid is. Immers het is de sterk be- 
volkte en goed bebouwde Libanon. Hieronder verstaat men het gebergte 
tusschen de zee en de Bekaa, de diepe inzinking van het oude Coele-Syrië. 
Aan de Noordzijde wordt het begrensd door den Nahr Kebir, aan de 
Zuidzijde door den Litani. Wel stroomen deze beide rivieren hoofdzakelijk 
in meridiaanrichting, doch in haar benedenloop wenden zij zich plotseling 
naa het W. Er bestaat evenmin verschil van gevoelen omtrent de na- 
tuurlijke grenzen van dit bergstelsel als omtrent den oorsprong van zijn 
naam. Deze toch beteekent »Witte Berg” en reeds op groote afstanden 
blinken de besneeuwde toppen van den Libanon den zeevaarder tegemoet 
en verkonden hem de nadering der Syrische kust. De naam is al zeer 
oud, want Mozes noemde het gebergte aldus 2 . De hoogste toppen van het 
gebergte zijn de Dhor-el-Chodib (3057 M.) en de Dschebel Makmel (3000 M.) 
Beroemd was eenmaal dit gebergte door zijn trotsche cederwouden, die 
reeds den dichter van het Oude Verbond in verrukking brachten. Maar 
van »de boom Gods” 3 zijn nog slechts enkele exemplaren over. Het 
eenige cederbosch, dat nog bestaat, ligt op een hoogte van 2000 M. 
1. Ausland. 1872. No 7. S. 150. 151. 
2. Dein. I vrs. 3. 
3. I's. LX XX vrs. 11. 
